Het hart van menszijn.

------------------Acryl op hout, Mieke Westenburg.

Onze ziel kent geen grenzen in ruimte en tijd.De ziel sterft niet omdat zij niet wordt geboren.Zij is tijdloos,overal aanwezig en altijd beschikbaar.Een antwoord op het eeuwige raadsel van zijn of niet zijn,van weten en weer vergeten,van reizen en toch thuis zijn.Hoewel de goddelijke energie zich in elke individuele ziel anders manifesteert, afhankelijk van de persoonlijke en cultureel bepaalde conditionering, is de essentie identiek met de levenskracht die het gehele universum doordringt.De ervaring van het hart van menszijn stijgt uit boven het niveau van wat het ego beschouwt als het wezen van zijn en toont slechts een van de mogelijke projecties vanuit een meervoudig, multidimensioneel bewustzijn.Onze ziel lijkt ongrijpbaar in het eeuwige spel tussen krachten van energieën.Het voelt aan als een druppel kwik, welke we met natte vingers proberen te bemachtigen.Weten hoe het hart van menszijn een eeuwige rol vervult in onze denkwereld is misschien interessant, maar wie bepaalt wat haar plaats is binnen ons dagelijks functioneren? Dat is ons ego, die bepaalt wat ons te doen staat om ons innerlijke zelf te bereiken. Het klinkt misschien niet logisch, maar toch is dit een voorwaarde voor spirituele groei.Een gezond, krachtig, nieuwsgierig en gedisciplineerd ego. Als we ons willen richten op ons hogere zelf, dan zullen we het masker van het zelf, zoals anderen ons zien, moeten afwerpen.Ons ego zelf moeten accepteren en ook alle duistere facetten van ons zijn moeten aanvaarden.Ook de schaduw van ons zijn is iets wat ons omringt en we nimmer mogen verloochenen.Het brengt ons in de unieke positie van dualiteit of polariteit welke onze keuzes bepalen en uiteindelijk de mate van groei bepalen.Dus een sterk en gezond ego is de basis voor spirituele groei.Het staat dan open voor nieuwe ideeën en is dan tevens bewust van het feit dat het slechts een deel is van het totale menselijke bewustzijn.Een uitgebalanceerd ego kent zijn plaats en zal de weg naar introspectie vergemakkelijken. Ook andersom, als we de weg naar het innerlijke zijn hebben gevonden is het gemakkelijker om de heelheid van het ego te begrijpen,de grillige gedaante te doorzien en de angst reacties te voorspellen.Het weten waar de valkuilen zich bevinden wanneer de geschiedenis zich herhaalt of waar de verleiding het zal gaan winnen van de ethische norm.Gericht op het innerlijk zijn, het eigen zelf, het hogere weten, het kosmische bewustzijn. Het inzicht in de relatie tussen het transpersoonlijke zelf en het goddelijke, dat zich evolueert naar een niveau van eenwording met alles wat ons omringt.Ons hart van menszijn is een kloppend energiebewustzijn,dat tijdelijk als entiteit wordt ervaren. Maar nimmer gescheiden is geweest van het grote netwerk dat ons allen verbindt.De materie, de uiterlijke realiteit is een schepping van de geest.Alle werkelijkheden die wij kunnen bedenken,worden realiteiten door het creatieve vermogen van het kosmische bewustzijn.Alleen die werkelijkheid, welke we op aarde kunnen begrijpen creëert een waarheid die we werkelijkheid noemen.Alles wat is, was, of nog moet komen blijkt slechts een projectie van het kosmische bewustzijn.Het denken vanuit een on geprojecteerde werkelijkheid is de waarheid die we moeten zoeken.Dan zal ons hart kunnen weten hoe het ego aangestuurd moet worden om hogere idealen te bereiken.Als ons ego voldoende vertrouwen heeft om de beperkingen van tijd en ruimte in ons lichamelijke bestaan te aanvaarden,dan zal het ruimte geven om het hart van menszijn tot expressie te brengen.Een nieuwe werkelijkheid kunnen we ervaren door via meditatie afstand te nemen van ons denken en ons bewust te worden van onze verbondenheid met alles wat is.
We zullen dan een een nieuwe werkelijkheid ontmoeten ,welke een ongekende sensatie van emoties doet ontstaan en ons een onbeschrijfelijke indruk geeft van wat we verlichting mogen noemen.De verlichting die ons de nieuwe werkelijkheid doet ervaren in een ontsloten wereld van eenheid en verbondenheid.Ons hart is een gedeeld hart van menszijn.


J.J. v. Verre

Mijmering.

Door de dansende drukte van stuifmeel en kleine vliegjes liep ik door het bos te joggen.In het ritme van de stappen op het bospad veranderde ik van menselijk mannen lichaam in een observerende geest.Een gedaante wisseling die ik nog herkende uit de tijd van wegdromen in bed, voordat de slaap mij overmande.Nu was ik vaak te moe om de voor slaap verschijnselen bewust mee te maken.Vanuit de rust van mijn slaapkamer bed kon ik de wereld aanschouwen zonder interactie met mijn persoonlijkheid.Ver weg of dichtbij maakte niet uit als het denken zich ontrolde vanuit het sluimerbewustzijn.Zwevend in de wolken van spirituele fantasieën. Het joggen door het bos voelt veel gemakkelijker als je in gedachten verkeert en je niet bewust bent van de directe gevolgen van de inspanning,zoals de stramheid van de spieren of een verminderd uithoudingsvermogen. De tocht werd onbewust gedirigeerd door de markante bomen en struiken die als routeplanner in de tijd opdoken. Soms kon ik in trance het hele traject van ongeveer 6 kilometer afleggen zonder dat ik echt bewust was van mijn omgeving.Het idee dat alles wat zich in mijn geest aandient uit een veelheid van gegevens slechts een kleine selectie mijn bewustzijn bereikt. Alles wat wij waarnemen met onze zintuigen is onderling verbonden. Het zijn slechts verschillende verschijningsvormen van dezelfde werkelijkheid. We willen bewustzijn ervaren als een machtig gevoel, wat uitstijgt boven de beperkingen van het onzeker zijn en hoog in de lucht zijn paringdans tracht te vervolmaken om een te worden met de uiteindelijke werkelijkheid.In een vlaag van vermoeide aanwezigheid begon ik me af te vragen:
Wie loopt hier eigenlijk?
Wie is degene die mijn benen moet dragen om een rondje door het bos te lopen?
Wie bepaalt dat ik aan moet komen bij mijn vertrekpunt?

Gedachten vloeiden samen tot een nieuwe visie op mijn lichaamsbeweging. Sluimertoestanden werden wakker geschut en ijverig begonnen meerdere denkprocessen tegelijkertijd actief te worden. Ben ik nu bezig als een neuroot die dwangmatig moet joggen? Is het de angst om ongezond te worden groter dan de voldoening die de lichamelijke inspanning schept? Ik had recent gelezen dat de kans op suikerziekte aanzienlijk kleiner is als men meer dan 16 km per week holt. Waar hol ik vandaan en waar naar toe? Een vliegje dat mijn oog ontmoette bracht me terug uit de dagdroom. De rust in mijn hoofd begon terug te keren. De bomen lieten hun mooie najaar bladeren zien. En de boslucht rook anders door een bijmenging van schimmel. Genieten van het cyclische gebeuren in de natuur is beter dan je af te vragen wie hier eigenlijk aan het hollen is. Vogelgeluiden drongen nu ook door in mijn hoofd en zelfs kleine torretjes op de grond trokken mijn aandacht. Ik was weer helemaal terug bij het hoofddoel van mijn inspanning, je prettig voelen en mijmeren over die dingen in het leven, welke dagelijks te weinig aandacht krijgen.

J.J.v.Verre.

Midzomernacht droom

Zonnestralen die over het water glijden,tussen kabbelende bootjes met vrolijke mensen.Blonde haren met blauwe strikken,parasolletjes en manden met etenswaren,die op grote handdoeken eilanden vormen op het land en zich dromend lijken te spiegelen aan eenzelfde beeld wat zich op het water afspeelt.Zomerse drukte in zijn mooiste kleurenschakering,door zijn unieke lichtval.Wachtend op de ultieme druk op de knop,dat alles voor lange tijd bewaart en vastgelegt in een tijdloze dimensie van liefde,schoonheid en gelukkig zijn.Nu ik naar dit plaatje kijk zie ik de gematerialiseerde energieën,als geïllumineerde beelden die het menselijke zijn doet voortleven in de gemeenzame verbondenheid.De bewuste gedachten die op het moment van de druk op de knop aanwezig waren blijven zichtbaar in het spel van vormen en kleuren.Ik weet alleen niet hoe deze bewustzijn partikels zijn te destilleren.Ik kijk opnieuw en verplaats me in de situatie van die bijzondere dag op 21 juni 1968.Het gevoel van jong zijn,het primaire beleven van het leven,zoals het zich aandient op het moment dat alles zichtbaar is.De frisse koelte,de onderdrukte vermoeidheid,de roes van alkohol en het standvastige gevoel van gelukkig zijn.Ik sluit even mijn ogen en wacht af of er andere beelden verschijnen dan die welke op de foto zichtbaar zijn.Mijn denken wordt overgenomen door voelen en ruiken,door de wind die flarden van gesproken tekst langs mijn oor blaast.De zonnestralen die opnieuw de energieën van verloren herinneringen met elkaar verbinden.Het plaatje komt in beweging en brengt dan de herinnering weer terug naar die unieke midzomer gebeurtenis.Nieuwe werkelijkheden overschrijven het verleden en de gebeurtenissen uit het verleden transformeren tot een nieuwe werkelijkheid.De gematerialiseerde energieën kunnen meerdere werkelijkheden zichtbaar maken in een veld van ongedefinieerde dimensies.Een plaatje of foto,elke gedocumenteerde interactie is te analyseren tot meerdere werkelijkheden.Dit geeft ons de mogelijkheid om de geschiedenis anders te kunnen begrijpen.Voorvallen uit de menselijke historie zijn slechts een projectie van een energetische botsing.Ook dualiteit en chaos zijn slechts projecties in een onwerkelijke wereld van een uniforme dimensie met beperkt denken.Ik kijk weer naar de foto en begrijp niet dat nog zo veel mensen niet beseffen dat de werkelijkheid zoals wij die bedenken niet bestaat in een meer dimensionale wereld.Hoe moeten we dan de werkelijkheid begrijpen als een illusoire grootheid een zo belangrijke en dominerende rol speelt?Bestaat er dan geen werkelijkheid meer en moeten we ons beseffen dat alles wat wij waarnemen een illusie is? Of bestaat er toch nog iets dat we de werkelijkheid mogen noemen?Misschien is alles wat we kunnen bedenken wel werkelijkheid in een multi-dimensionale wereld.Of anders gezegd;alle energieën hebben een verschillende projectie in een multi-dimensionale werkelijkheid.
Ik sluit opnieuw mijn ogen en reis terug naar die zomerse dag in Zweden.Met speels gemak adem ik "renare lufte" in,zoals alleen de nachtelijke dag kan genereren.Mijn lichaam wordt lichter en mijn denken ongecensureerd.Ik kijk naar een bootje met vrolijke meisjes en weet dat alles nog moet gebeuren in die sprankelende werkelijkheid.


J.J.v.Verre.

Leven met chaos

De zoektocht naar het menselijk zijn heeft zich de laatste decennia geïntensiveerd.Veel spirituele geschriften proberen ons denken te beïnvloeden en de geheimen van ego en essentie te ontrafelen.Het geordende leven vecht tegen chaos,welke zich als een guerrilla strijd verstopt in de hoeken en gaten van het dagelijkse leven.De strijd tegen het terrorisme bedient zich van dezelfde schijnbewegingen,goed tegen kwaad en ordening tegenover chaos.Het aangepaste leven,dat de wanorde wil herstellen brengt ons te ver van onze essentie.Materie is verdichte energie,zoals o.a. Einstein beschreef.Vanuit de kwantumfysica weten we dat materie op elementair niveau zich gedraagt of als deeltje of als energiepakketje.Het menselijk lichaam wordt eveneens,energetisch gezien, 14x per seconde opnieuw opgebouwd, pulserende materie, welke cyclisch wordt gedesintegreerd.Van chaotische energie tot geordende materie van iets naar niets, van leegte naar massa,van chaos naar ordening.We moeten ons beseffen dat die chaos een vorm is van diezelfde ordening.We moeten als mensen weten dat de identiteit die wij aannemen gebaseerd is op een poging om de chaos te ordenen.We doen iets omdat wij denken dat het beter is dan iets anders,we maken dagelijks duizenden bewuste en onbewuste keuzes,om de chaos te ontlopen.Maar chaos is slechts een andere vorm van ordening.De illusie van onze dagelijkse wereld is een projectie van een multidimensionale werkelijkheid,waarin alles waar is en alles mogelijk is wat bedacht kan worden en wat nog niet bedacht is. In het concept van de multidimensionale werkelijkheid bestaat geen tijdsdimensie en is de mens verantwoordelijk voor alles wat hem of haar overkomt.Als wij onze wereld gaan zien als een projectie vanuit een veelvormige werkelijkheid,in een sterke onderlinge verbondenheid,dan kunnen heel wat conflicten worden voorkomen.Samenwerking kan zich versterken,als de samenwerkende krachten zich bewust zijn van hun aangenomen identiteit en in eenzelfde vlak naar een gemeenschappelijk doel bewegen,met respect voor elkaars essentie.Rijkdom en armoede zijn geen verschillende werelden maar een fase verschil van het fenomeen overvloed.De overvloed is aanwezig in de tijdloze dimensie,maar projecteert zich op aarde als twee verschillende hoedanigheden. We moeten bewust worden van deze valstrik en ons denken muteren naar de leegte,welke soms als eenzaamheid kan voelen als we op weg gaan naar het domein van de essentie. Het weten dat er overvloed is moet ons doen beseffen dat de honger en armoede een illusie zijn die niet bestaat en die we ook niet mogen accepteren in een illusoire vorm.Hoe moeten we nu de chaos van honger en armoede ordenen?Door te beseffen dat het alleen bestaansrecht heeft door onze interpretatie van de werkelijkheid.Als we afstand nemen van de illusie en ons essentiële bestaan erkennen komt alles goed.De tijd vastzetten in een oneindige spin van mogelijkheden,zodat toekomst en verleden zich kunnen oprollen in een wirwar van gebeurtenissen,welke zich manifesteren in meerdere dimensies.Als alles zich bevindt in een cyclische toestand van verschijnen en verdwijnen,waarom zou een gefixeerde toestand van een tekort aan massa blijven bestaan? Wij onderhouden het idee van tekorten omdat onze identiteiten bang zijn voor de chaos. Een denkbeeldige chaos met een imaginaire oplossing.Als we chaos herkennen als een fase van ordening,zal de werkelijkheid veranderen.Andere werkelijkheden,met andere projecties op aarde zullen de mens beïnvloeden en eerdere conflicten en ongelijkheden zullen verdwijnen in een energetisch zwart gat van gedesintegreerde energie.Als alles toch weer verdwijnt,waarom zou je de chaos dan niet toelaten in ons bestaan en alles in het werk stellen om ordening te voorkomen? Dan kunnen we echt kijken naar de dingen die ons omringen en zien wie anderen zijn in essentie en weten dat alles wat ons omringt eigenlijk onze eigen essentie is.

Omzien in verbondenheid met alles wat op deze planeet leeft is een ideale slogan, welke mogelijk wordt als we de chaos verlaten.


J.J.v.Verre.

Het goede is het slechte.

Als het goede en het slechte geen dualiteiten zouden zijn ,
zou noch het slechte of het goede bestaansrecht hebben gehad.
Als we ons zouden distantiëren van het goede en het slechte
zouden omarmen , zou het goede beter zijn en het slechte
minder slecht.
Als we het goede moeten nastreven en het slechte moeten verbannen,
dan zal het slechte zich versterken en het goede zal blijven
verliezen in die tweestrijd.
Als we ons geloof zouden baseren op een slechte God ,die het leven
van de mens op aarde ondraaglijk zou maken , dan zouden we ons
als mensen een voelen.
We zouden meer respect voor elkaar hebben, meer gevoel voor sociale
gelijkheid en elkaar steunen tegen het geweld van die machtige
overheerser.
Geen onderlinge oorlogen , geen terroristische aanslagen , geen
religieuze discriminatie.
Waar en wanneer is het dan mis gegaan?
In onze angst voor het bestaan , ons gevoel voor rechtvaardigheid
en ons ingeboren gevoel van minderwaardigheid.
De niet aflatende drift om ons voort te moeten planten en het
meewaardige gevoel om emotionele banden aan te gaan en verkregen
bezit te kunnen verliezen.
Het aanbidden van de schepper(s) ,het ultieme goede , het
ge personifieerde gevoel van liefde en mededogen is de valkuil
die we zelf hebben gegraven.
De godenkracht is het aangeboren dilemma waarmee generatie op
generatie heeft geworsteld , heeft gestreden en bestreden in een
trance van eerbied voor een goede God.
Een God die het beste met de mensheid voor had.
De eerste mensen waren misschien uitprobeersels van biologische
engenering en zagen de makers als niet aardse designers.
Of de eerste bewuste aardbewoners waren verward door het geweld
van de natuur , de angst voor ziekten en doodgaan , de tegenstellingen
tussen de mensen zelf , de gelukfactor , het onderlinge verschil
in voor- en tegenspoed.
Zo is het idee van rechtvaardigheid gegroeid , versterkt door het
sterke gevoel van onrechtvaardigheid wat het menselijk leven laat zien.
Een God zou het onrechtvaardige kunnen rechtvaardigen in een dimensie
van het leven na de dood.
Later zijn entiteiten vanuit de ruimte gekomen en hebben veel ontzag
ingeboezemd door hun futuristische techniek van vliegen en manipuleren.
Opnieuw werd een veelheid van bestraffende goden ingevoerd ,
die de simpele mensheid konden onderdrukken.
In de loop van de tijd werd het wij gevoel vervangen door een
ik gevoel , waarbij de onderlinge rivaliteit binnen een
sociale structuur toenam.
Het gevoel van manipuleren werd door menselijke leiders over
genomen en vaak werd een religieus standpunt gebruikt om een oorlog of strijd te kunnen rechtvaardigen.
Met de komst van het christendom werd het geloof monotheïstisch,
in navolging van het jodendom en werd het onderdrukken van grote bevolkingsgroepen versterkt door
een plaatsvervanger van God op aarde.
Deze Paus werd gefinancierd door koningen en edelen en zodoende
werd het feodale systeem vanuit de religie beschermd.
Ook het later toegetreden systeem van Islamieten heeft de ongelijkheid
van mensen versterkt en het feodale binnen de maatschappij
gerechtvaardigd.
Door de religies konden grote bevolkingsgroepen onderdrukt blijven
en kon zonde en slechtheid worden afgekocht.
Nu we als mensen de geschiedenis in het juiste perspectief kunnen
zien , zullen we gaan twijfelen omtrent de oprechtheid van het goede.
Tevens moeten we de geschiedenis herschrijven,zodat we niet opnieuw
gemanipuleerd worden door de kruisridder van het goede,de bestrijder van
het slechte ,het goed vermomde slechte of door religieuze betweters.
We moeten veel alerter zijn op onze huidige situatie en ons afvragen
wie ons nu nog manipuleren.
Het goede of het slechte is betrekkelijk als we ons afvragen:
voor wie is het goede slecht en het slechte goed geweest?
Misschien dat een slechte God beter was geweest voor een grote groep
van goede mensen.
Vanuit de spirituele filosofie bestaat er binnen het denken geen
dualiteiten van goed of slecht.
Wel bestaan er op aarde omstandigheden waardoor het slechte in de
mens kan worden opgeroepen , evenals het goede zich kan manifesteren.
We hadden bijna allen kampbeulen kunnen zijn , als onze omgeving ons
had verteld dat het werk als kampbewaker het goede was en de
gevangenen de slechten.
Wie is de held en wie de terrorist ?
Het leven zou verder moeten zonder die twee , alleen de maatschappij
zal zich moeten blijven beschermen t.a.v. die elementen , welke
wij slecht noemen omdat ze ons bestaansrecht ondermijnen.
Dit dilemma zal ook nooit opgelost kunnen worden.
Hierdoor blijft het goede en het slechte naast elkaar bestaan.
In onze aardse setting is dat onvermijdelijk.
Alleen in een wereld waarin we echt vrij zijn zonder dualiteiten ,
is het misschien mogelijk om het slechte te zien als polariteit
van het goede en het goede als tijdelijke manifestatie van het slechte.
Dan kan een slechte God ook goed zijn en kunnen we ons alleen door
onszelf laten manipuleren.
Als een goede God van slecht had geweten , had hij niet goed ,
maar slecht geheten.

J.J.v.Verre.

Mens zijn vanuit een metafysisch standpunt.

-----------------------Acryl op papier,Mieke Westenburg.

Het menszijn is vervat in mogelijkheden en veel onmogelijkheden.De mogelijkheden zijn niet voor ieder mens dezelfde,de onmogelijkheden misschien wel,hoewel een onmogelijkheid een filosofisch begrip is.Een onmogelijkheid zou alleen dan kunnen bestaan als het denken er geen mogelijkheid voor in de plaats kan stellen.Via de religieuze opvatting was de mens slecht na de zondeval en zou hij in zijn leven de hemel moeten verdienen,om niet in het vagevuur of hel terecht te komen.De zin van het leven op aarde zou kunnen zijn: te streven naar de beste versie van zichzelf en daarvoor alle mogelijkheden te gebruiken.Van ervaringen in het leven te leren en door deze ervaringen te transformeren.Veranderen in een hoogstaand mens,dichtbij de goddelijke essentie.De vraag rijst echter of dit daadwerkelijk de bedoeling is geweest van de schepper(s).Menszijn betekent onvolmaakt zijn,fouten maken,anderen onheus bejegenen,verschrikkelijke dingen doen of denken.Als de mens volmaakt was geschapen en ieder zou leven volgens de religieuze opvattingen over goed en slecht,dan zou de wereld er nu heel anders hebben uit gezien.De vraag blijft bestaan of de technische ontwikkeling mogelijk was geweest binnen een leefklimaat van tevredenheid,mededogen,gelijkheid en sociale verbondenheid.Wat zou dan de zin van het leven op onze aardbodem zijn geweest?Metafysisch gezien bestaat er geen direct antwoord op deze zijns kwestie,maar het geeft ons wel de mogelijkheid om een andere doelstelling te formuleren.Het doel van het leven is het leven zelf,het beleven van het
aardse avontuur.Een eenvoudig doel zult u denken,doch zo eenvoudig is dit niet als we hier verder over door filosoferen.Het beleven van het aardse leven in relatie met alles wat ons omringt,wordt sterk gekleurd door onze opvattingen wat betreft goed en kwaad.Ons eigen ik heeft zich meestal gedistantieerd van al onze "slechte"eigenschappen.Maar als onvolmaakt geschapen mens krijgen we die eigenschappen toch niet voor niets?We moeten onze negatieve eigenschappen durven te laten zien en misschien wel koesteren als iets wat net zo belangrijk voor ons is als al die positieve en maatschappij geaccepteerde gedragingen,welke als ideaal worden beschouwd.De zwarte kant van jezelf is net zo belangrijk als je ideaalbeeld.Maar moeten we dan onze negatieve gevoelens de vrije loop laten?Nee,deze gevoelens moeten worden erkend,maar mogen niet bepalend zijn voor ons directe handelen.Ons handelen in het heden moet niet gericht zijn op een toekomst of op ervaringen uit het verleden.Het denken en doen moet gericht zijn op continuering van de bestaande levensloop met het grote doel voor ogen om bestaande liefde te versterken,het verdriet te verzachten,het mededogen te intensiveren en de onderlinge verbondenheid te manifesteren.We moeten het leven beleven zoals het niet is en veranderen hoe het zou kunnen zijn.Maar wel moeten we blijven wie wij zijn en niet afstand gaan nemen van essentiële zaken,zoals karaktereigenschappen,gevoelens en eigen gedachten.Onze eigenschappen leiden naar een persoonlijkheidsmutatie van gericht menszijn in verbondenheid met alles wat ons omringt.Onze eigenschappen welke minder goed lijken te passen bij ons spiritueel ideaalbeeld,dienen als ervaringkracht een plaats te behouden en kunnen in ons leven met dualiteiten worden gebruikt om nieuwe eigenschappen te versterken.Het doel in ons leven zou dan kunnen zijn: Het beleven van ons eigen leven vanuit onze aardse visie met al onze eigenschappen gericht op een spirituele beleving van ons denken.

J.J.v.Verre.

Het zingende hart

Deze beschouwing is opgedragen aan Lex Vrieze,initiator en oud teamleider CCU en afd. Cardiologie Scheperziekenhuis in Emmen.

Het zingende hart is de filosofische zinsnede waarbij het hart de boventoon voert.Dit ten opzichte van de overheersende rol die onze hersenen spelen bij onze dagelijkse rationele beslissingen.Het zingende hart is in de spirituele filosofie een mengplaats van serene rust, luisteren naar en mee resoneren met het veld van verbondenheid.Het hart de zetel van de intuïtie, het begrip en de loopplank tot het ware zijn.Gelukkig voelen,liefdevol ontmoeten,gevoelig zijn, mededogen uitstralend en onthaasten zijn begrippen die met het hart zijn verbonden.Als we naar ons hart willen luisteren, zullen we een beetje doof moeten zijn voor de stem van ons brein, die ons tot de orde zal willen roepen.De rationele dictator die ons leven in z'n macht heeft en uiteindelijk wil bepalen wat goed of slecht voor ons is.We zullen in opstand moeten komen tegen deze dwingeland,hem ontwapenen en zorgen dat zijn rationele kracht in dienst komt van onze hartekracht.
Ons hart, het contraherende orgaan dat al onze lichaamcellen voorziet van levensenergie in een continue,pulserende stroom van wat wij bloed noemen.Bloed,het rode transport medium dat vele bekende en nog onbekende structuren bevat die een wezenlijke rol speelt bij de overleving van onze elementaire menselijke deeltjes, de cellen.Een cel is een vitaal deeltje van de humane entiteit, welke alle informatie van het individu als geheel in zich draagt en zich heeft getransformeerd tot een uniek onderdeel van het geheel.Duizenden chemische reacties vinden per seconde in een willekeurige lichaamcel plaats.Een onvoorstelbaar gebeuren dat met een onwaarschijnlijke precisie plaats vindt.Het DNA in de celkern bevat de blauwdruk voor de levensprocessen welke zich op microscopisch niveau in de cel voltrekken.Het aansturen van die DNA informatie vindt plaats door energieën in de cel, waarbij fotonen activiteit mogelijk een belangrijke rol speelt.De invloed van biofotonen op cellulair niveau is een interessante bevinding van recent onderzoek.De uiterst zwakke emissie van lichtdeeltjes vindt plaats in elke cel van alle levende weefsels en werd in de jaren twintig van de vorige eeuw voor het eerst beschreven.Deze elektromagnetische golfdeeltjes die door de cellen worden uitgezonden liggen in het UV gebied van het lichtspectrum. Dit geconcentreerde licht is coherent en geeft de biofotonen de mogelijkheid om celprocessen te regelen en informatie over te brengen.Ook informatie tussen verschillende cellen onderling en tussen celstructuren van verschillende weefsels is mogelijk.De fotonen activiteit die gemeten wordt kan informatie verstrekken omtrent de functie van de cel en pathologische processen kunnen worden gedetecteerd en andersom met licht therapie in de toekomst worden behandeld.Een nog zwakker gedeelte van fotonen activiteit is in het bloed aanwezig en wordt door het hart naar de periferie gepompt.

Het hart onze liefdevolle kern van niet aflatende bedrijvigheid, van onstuimige passie en van gevoelige ingetogenheid.Ons unieke orgaan begint te kloppen in de 8e week van de zwangerschap.Met een frequentie van 120-160 slagen per minuut.Na de geboorte gaat de hartslag geleidelijk omlaag tot 60 per minuut bij een gezonde volwassene.Waarom nu het zingende hart en niet het swingende of dwingende?Het lied dat het hart zingt wordt met gepassioneerde trots begeleid door de stem van ons geweten en de harp van liefde die als een zilveren doos de ander in ons weerspiegelt.Het lied van verbondenheid is de sleutel die onze ware aard kan ontsluiten en de achter de bosjes loerende driften van het ego ontmantelt.Ons hart is de toegang tot een nieuwe werkelijkheid en niet de dualistische manier van denken die het brein ons heeft opgelegd.Loslaten wat vertrouwd lijkt in ons denken en luisteren naar de stem van ons innerlijke wezen, die met minder intuïtieve overredingskracht dan vroeger onze keuzes kan vergemakkelijken.

J.J.v.Verre