De bron van uw problemen.

Problemen welke wij in ons leven op aarde ontmoeten,
komen voort uit onze primaire levensbehoeften en uit
emotionele perikelen waarvan de bron in ons eigen denken
verankerd ligt.
De primaire levensbehoeften zijn: eten en drinken,veiligheid,
gezondheid ,wonen en slapen.
De emotionele toestand als bron van problemen kan worden
onderverdeeld in zelf oplosbare vraagstukken en problematiek
waarbij alleen professionele hulp een oplossing kan bieden.

In onze westerse wereld ligt de nadruk op emotionele problematiek,
welke het individu steeds moeilijker zelf kan oplossen.
Allerlei instanties hebben zich opgeworpen om de dolende mens
te leiden nadat de vertrouwde steun van familie ,vrienden en buren
in de haast van de moderne maatschappij verloren is gegaan.
Wat is nu de essentie van die emotionele problemen?
De verwachting dat iets beter zal gaan,als aan bepaalde voorwaarden
kan worden voldaan.
Het denken dat problemen eerst moeten worden opgelost,alvorens
een nieuwe stap in een nieuwe richting kan worden gezet.
De oorzaak van die problemen ligt in ons denken en niet
in ons zijn.
Het denken bepaalt hoe er gedacht moet worden.

Binnen de spirituele filosofie lijkt de kracht van het denken versterkt.
Omdat alles dat bedacht kan worden een eigen werkelijkheid genereert.
De rol van het individuele denken is echter relatief zwak in het totaal
van alle gedachten, van alle werkelijkheden.
Het werkelijke denken is het opvangen van gedachten uit het veld van
energetische informatie,dat de illusie weergeeft van een creatieve gedachte.

Het denken wil dat er gedacht wordt volgens rigide regels.
Het denken is een dwangmatige,overheersende grootheid die ontworteld en
ontmaskerd dient te worden.
Het denken is een virus in onze computer,welke zich heeft verstopt
in meerdere programma's, zoals nadenken ,bedenken en overdenken.
Het denken moet worden ontmanteld en kan alleen als advies orgaan
een plaats in ons brein behouden.

Vrij zijn in ons eigen hoofd los van die kwelgeest die ons leven beroofd.
Vrijheid van keuze,vrijheid van eigen beslissingen nemen en vrijheid van
problematiek die alleen door een "deskundige"hulpverlener zou kunnen
worden opgelost.
De bron van onze problematiek moet opdrogen en een nieuwe bron van
innerlijk zijn, van sprankelende intuïtie moet worden geslagen.
Het leven is te kort om je te laten ringeloren door ongezonde krachten.
Het denken is dood,leven het denken

J.J.v.Verre.

De geïnterneerde ziel.

---------------------Acryl op papier, Mieke Westenburg.

Opgesloten zijn in de materie binnen een ruimte- tijd relatie
is het lot van elke ziel die het aardse leven meemaakt.
Het weten van de ideeën vervalt tot het vergeten.
De moeite die het zich herinneren getroost is groter dan de
inspanning welke ons denken en doen moeten verrichten in
de zichtbare illusoire werkelijkheid.
Onze ziel is een vorm van energie welke multidimensionaal
verbonden is met het omringende veld van energetische informatie
en eigenlijk geen vrije vorm kent.
Het is de goddelijke vonk van het al, het kleinste spirituele deeltje
van de ideeën.
De ideeën die de basis zijn voor al het geschapene.
Immers het veld dat de ideeën herbergt, zijn de blauwdrukken
voor alles wat t.z.t. wordt geschapen.
De ideeën zijn ooit bedacht,kunnen bedacht worden of zullen nooit
worden bedacht omdat de intelligentie van de vinder tekort schiet.
Een godheid is geen schepper,maar een bedenker,een idee.

In het veld van informatie liggen alle ideeën opgeslagen
en wachten op een vinder.
Deze vinder wordt door ons uitvinder, componist, schrijver
of filosoof genoemd.
Het wezenlijke van die ideeën is de mogelijkheid
in een non duale vorm.
Terwijl een onmogelijkheid,een mogelijkheid is met een
duale vorm.
In de spirituele filosofie spreken we over een
multidimensionale werkelijkheid.
Alles dat bedacht kan worden is waar in een meervoudige
projectie van het enkelvoudige.

Als we nu terug gaan naar de titel van deze beschouwing,
de gekooide ziel, dan vinden we deze beschrijving terug
in de post Homerische periode ,tussen 800 en 500 voor Christus.
Het idee dat de psyche het menselijk lichaam bewoont en dat
de eigenschappen van de ziel anders zijn dan het stoffelijke lichaam.
Na de dood kan de ziel de kille kerker verlaten.
Voor die tijd werden geestelijke gebeurtenissen toegeschreven
aan demonische of goddelijke krachten die buiten
de mens zelf lagen.
De beschrijving van een persoonlijkheid met eigen gevoelens
en ideeën bestond toen nog niet.
Ook van het begrip ”ziel“ was toen nog geen sprake.
Bij Plato (427-347 v. Chr.) wordt de eigenlijke filosofie geboren,
die eeuwen lang een stempel heeft geplaatst op het denken
in de westerse wereld .
De ziel was volgens Plato onsterfelijk en de mens moest
zijn vroegere bestaan herinneren.
Niet alleen een eerder aards bestaan,maar ook het
spirituele rijk van de ideeën.
De hogere werkelijkheid.
De ziel is nauw verwant met de ideeën en die relatie is goed
vergelijkbaar met de moderne opvattingen omtrent
elektromagnetische velden van informatie,kwantum denken en
non lokaal bewustzijn.

De herinnering aan de ideeën moet de opgesloten ziel bevrijden
uit die kille kerker en animeren om in het menselijke bewustzijn
een hoofdrol te vervullen.

J.J.v.Verre

De toren van Babel.

De toren van Babel is een bekend verhaal uit het oude testament.
Het heeft mij als kind al verbaasd waarom in dit verhaal de bestraffende hand van God wordt opgestoken en wat de interpretatie van de religieuze boodschap zou kunnen zijn.Kort na de zondvloed vestigde de nakomelingen van Noach zich op de laagvlakte in het land van Sinear,dichtbij de Eufraat.Hier werden belangrijke steden gebouwd zoals,Oer(Ur),Babel en Oeroek.De meeste van deze steden liggen in het huidige Irak,sommige zijn opgegraven,andere plaatsen zijn nimmer terug gevonden.Het idee van een hoge toren is begrijpelijk na de wereldwijde zondvloed.De toren van Babel heeft echt bestaan.Niet zoals wij dit kennen van het kleurrijke schilderij van Pieter Bruegel.De toren hoorde bij het tempelcomplex van Mardoek,de voornaamste god van Babylonië.Op oude kleitabletten zijn in spijkerschrift vermeldingen gevonden,dat men met de toren de hemel wilde bereiken. Ook dit verhaal vindt z’n oorsprong in mesopotamië,net zoals het verhaal van de zondvloed.Babylon wordt als plaats al in de 23e eeuw v.C.vermeld,maar wordt pas bekend als hoofdstad van de Hammoerabi dynastie(vanaf ca.1900 v.C.).Koning Hammoerabi,werd heerser over geheel Mesopotamië en koos Babylon tot hoofdstad van dit rijk.Rond 1595 v.C.werd de stad heroverd en daarmee kwam er een einde aan het oud Babylonische tijdperk.De oude kleitabletten vermelden een trapvormige toren van 91x91 meter en 91 meter hoog.De toren werd in 689 v.C. vernietigd door de Assyrische koning Sanherib,maar herbouwd en voltooid door Neboekadnezar II.De Perzen van Xerxes vernielden de toren mogelijk in 478 v.C.De Babylonieérs noemden hun toren Bab-Iloe,poort van God.De spirituele betekenis van de toren gaat veel verder dan in welk geschiedkundig werk ook melding van is gemaakt.De toren was een hemelpoort,een verbinding met een andere ruimtelijke dimensie.
De Zikkoerrat,zoals de trapvormige tempeltoren werd genoemd,is in overlevering een machtig wapen van de Babylonieërs geweest,dat door omliggende volken werd beschouwd als iets onaantastbaars.Het valt te begrijpen dat bij de verovering van Babylonië de toren werd verwoest,om zo doende de extra dimensionale kracht van de Babyloniërs te verzwakken. Omtrent de feitelijke geschiedenis van de toren is weinig bekend.Volgens de Romeinse schrijver Flavius Josephus was het koning Nimrod,een achter kleinkind van Noach, die opdracht voor de bouw gaf.
Deze geschiedschrijver benadrukte de hoogmoed van deze hoogbouw,nog sterker dan in het oude testament wordt omschreven.Hoogmoed komt voor de val,zoals het spreekwoord luidt.De vernietiging van de stad Babel,ook wel Babylon genoemd,wordt uitgebreid besproken in Openbaringen(18 en 19).De rijke stad werd in een uur verwoest voor zijn zonden,die “opgehoopt tot aan de hemel” waren.Wat zijn nou die zonden geweest,waar zo’n strenge straf tegenover stond?God of de buitenaardse overheersers dwongen de nakomelingen van Noach zich over de aarde te verspreiden,maar de mensen bleven bij elkaar,bouwden een stad en plaatsten daar een hoge toren als herkenningspunt.Maar ook als een veilige plaats,voor als er nog eens een watersnood zou komen.Volgens het oude testament werden de mensen gestraft met de Babylonische spraakverwarring.Hierdoor konden deze mensen elkaar niet meer verstaan en raakten ze alsnog verspreid over de aarde.De plek waar dit gebeurde noemde men Babel,wat verwarring betekent.Maar dit verhaal heeft geschiedkundig een andere wending gehad.De toren die daadwerkelijk is gebouwd,was een hele bijzondere toren.Een trapgevel toren die de hemel moest bereiken.In het begin hadden de torens drie verdiepingen,later vijf.In overeenstemming met de planeten Mercurius,Venus, Mars,Jupiter en Saturnus.
Nog later kwamen er twee verdiepingen bij voor de zon en de maan.Op de bovenste verdieping bevond zich het heiligdom,een tempel.In de tempel een opgemaakt bed en een gouden tafel.Er werd gezegd dat de God Mardoek af en toe de tempel opzocht,om er in te slapen met een vrouw.Vanuit de zevende hemel konden de sterren en planeten worden bestudeerd,want men was sterk gericht op de cyclische bewegingen van hemellichamen.In het vlakke land tussen Eufraat en Tigris waren vele tempeltorens aanwezig,als een soort van kunstmatige berg,waarop men dichter bij de goden stond,net als op een echte heuvel of berg.

De Griekse geschiedschrijver Herodotus,die rond 450 jr. v. Christus leefde,heeft deze tempeltorens gezien en in z’n reisverslagen beschreven.Er bestond in die tijd ook een beroemde school voor astrologie.Herodotus die in 460 v.C.de toren bezocht,terwijl deze aan het vervallen was,was bijzonder onder de indruk van de toren.Hij schrijft:de toren heeft een massief hart waaromheen cirkel gewijs plateaus zijn aangebracht,boven op elkaar.Dit ging door tot 8 niveaus.Alle verdiepingen kunnen beklommen worden via een weg,die om de toren heen draait.Halverwege zijn stoelen geplaatst om uit te rusten voor het tweede gedeelte naar de top toe.Of de toren echt is verwoest door vijandelijke legers of door natuurlijk verval is niet geheel duidelijk.In die periode werd er gebouwd met materiaal,dat was vervaardigd door modder en stro in mallen te laten bakken in de zon.Deze stenen werden samengevoegd met behulp van bitumen,een teerachtige substantie,geïmporteerd uit het plateau van Iran.Door deze constructie waren de Ziggoerats erg gevoelig voor regen en wind.Dus de erosie in combinatie met aardbevingen zal een natuurlijk verval van de toren waarschijnlijk zijn geweest.De stenen die de Egyptenaren gebruikten waren in Mesopotamië niet voorhanden.Ook waren het allen stugge bouwwerken,die snel schade opliepen bij de vele aardbevingen welke in dit gebied veelvuldig voorkomen.
In die tijd van de hoge toren van Babel bestonden er nog wel 50 andere tempeltorens in dat gebied.
Deze tempels gaven aan hoe sterk de verering was voor de hemelse Goden.Het verhaal over de toren van Babel gaat verder als Alexander de Grote,aanvoerder van de Macedoniërs op 18 september 331 v.C. de Tigris overstak in Noord Irak,op weg naar de confrontatie met de koning van het Persische rijk:Darius III.De veldslag vond plaats bij Gaugamela,even ten Noordoosten van het tegenwoordige Mosul in Koerdistan.Alexander had een leger van zo'n 50.000 soldaten,(volgens Babylonische kleitabletten in spijkerschrift).Het leger van Darius zou veel groter zijn geweest en telde 600.000 soldaten,doch deze bron dateert van 450 jr. later.De strijd duurde 1 dag en daarna was Irak in handen van Alexander de Grote.Aan Macedonische zijde vielen 500 doden.Darius werd verslagen,Alexander trok naar het zuiden,naar Babylon,de stad die door Nebukadnesar,was gebouwd.Na zijn overwinning trekt hij de stad binnen.Volgens de kleitabletten werd hij gezien als de koning van de wereld.Hij gaf de stad een belangrijke boodschap:De tempel van Mardoek,de Babylonische oppergod,zal worden herbouwd en ook de toren zou worden vernieuwd.De nodige gelden zouden door de Babyloniërs in de vorm van belasting moeten worden opgebracht.Alexander nam zijn intrek in het paleis van Nebukadnesar.Hij gedroeg zich als een Babylonische koning.De Babyloniers waren gewend aan vreemde overheersers,zoals de Chaldeeën,Assyriërs en de Perzen,die er voor de Macedoniërs waren geweest.Als ze maar respect toonde voor hun tradities en hun geloof.Ze zullen Alexander vreemd hebben gevonden,want hij had geen baard,droeg een soort van kort rokje en tooide zich met een soort van haarband,i.p.v. een echte kroon.Alexander stond de Babyloniërs toe hun belastingen in de tempelkas te storten,om zo het belangrijke monument te herbouwen.Maar ondanks deze financiële maatregelen schoot de herbouw van de toren niet op.Toen Alexander in 323 vanuit India terugkeerde naar Babylon besloot hij drastische maatregelen te nemen om de herbouw van de toren te versnellen.De nieuwe toren zou niet alleen worden herbouwd,maar zou hoger en indrukwekkender worden dan ooit tevoren was gepland.E-temen-anki(huis van het fundament van de hemel op aarde).Gedurende twee maanden werden tienduizend manschappen ingezet,om de gedeeltelijk gerenoveerde toren te slopen.Het bouwwerk zou vanaf de fundamenten opnieuw worden gebouwd.Zover kwam het niet,want hij werd ziek en op 11 juni 323 overleed Alexander,op 32 jarige leeftijd.
Zijn opvolgers hadden weinig belangstelling voor het bouwproject.De Astronomische Dagboeken vermelden dat er soms wat puin werd geruimd,maar aangezien dit moest gebeuren op koste van de Babylonische gemeenschap,werd weinig vooruitgang geboekt.Tot 306 was er geen koning.Daarna werd Alexanders vriend Seleukos koning,maar die had geen tijd om zich met Babylon bezig te houden.Zijn zoon Antichos verbleef wel in Babylon,maar had ook andere beslommeringen aan zijn hoofd.De kroniek die bekend staat als BCHP-5 vermeld dat in een bepaald jaar zelfs het weghalen van het puin stagneerde.Alleen als een bevelhebbende er geld voor vrijmaakte kon er vooruitgang worden geboekt.Pas na 300,toen het rijk van Alex tussen zijn generaals was verdeeld,was het weer tijd om de toren te herbouwen.Ergens na 293 had Antichos het kapitaal bijeen.Honderden ambachtslieden en metselaars stonden klaar om de toren in z’n voormalige glorie te herstellen.Er stonden zelfs olifanten in de tredmolens.Een kleitablet uit ’t Louvre in Parijs bevat de blauwdruk:het bouwwerk had 92 meter hoog moeten worden.De voorbereidingen bleken voor niets te zijn gemaakt,zoals blijkt uit kroniek BCHP-6. Het begin van de bouwactiviteiten werd feestelijk gevierd met het uitdelen van geschenken.Toen de feestelijke dag eenmaal was aangebroken,schreed Antichos naar voren om een bouwoffer te brengen.Hij viel languit op de ruïne,zoals de kroniek vermeld.De kroonprins beschouwde de valpartij als een goddelijke waarschuwing:de olifanten mochten het laatste puin opruimen,doch de toren is nooit herbouwd.

Tijdens opgravingen in 1913 werd de plaats van de vroegere Etemenanki teruggevonden.
Het huis met de fundamenten van de hemel op aarde.
De spirituele boodschap is duidelijk,een verbinding tussen onze dimensie en een ruimtelijke weergave van het multidimensionale.De straf van God berust op de eigenwijsheid van de mens,die zich niet laat manipuleren door hogere wezens.
De kracht van de toren met tempel was de kracht van het extradimensionale,welke in overleveringen bleef voortbestaan.Ook zal de toren, als observatiepost van astronomen en astrologen,belangrijke informatie hebben opgeleverd. De straf van God was bedoeld om de mensheid klein te houden,misschien wel te onderdrukken. Dit kan met een "religie" worden verwezenlijkt.
De grote goede God en de kleine slechte mens. Het Bijbelse verhaal handelt over hoogmoed,maar berust in feite opeen represaille maatregel,zoals die door onze bezetters in WO-II ook werd toegepast. Als we zouden blijven geloven in de goedheid van God,dan blijft er een discrepantie bestaan tussen de ernst van het vergrijp en de zwaarte van de straf.

Spiritueel gezien bestaat er geen plaats voor een straf,want een straf is een opgelegde wil van een dominerende entiteit. Wie moet ons, gematerialiseerde licht energieën, straffen voor iets dat we doen in verbondenheid met het al?
Zondigheid is een vrijheid van zijn ,die is bedacht door een geest,die de mens wilde opsluiten in dualiteiten van goed en slecht.Mensen kunnen hun vrijheid niet verspelen als zij de hemel willen bereiken. De toren van Babel is een symbool van de vrijheid van menszijn.De mensheid streeft nog steeds naar hogere torens.
De hoogste toren ter wereld wordt volgend jaar in Dubai afgebouwd en zal dan 818 meter hoog zijn.


J.J.v.Verre/jan.2008.


Geschiedkundige informatie ontleend aan:

Etemenanki(The tower of Babel) article by Jona Lendering.
Ruin of Esagila chroicle(BCHP 6).Bert van der Spek VU Amsterdam.
Chronicle concerning Antiochus and the Sin temple
(BCHP 5) Bert van der Spek VU Amsterdam.
Aantekeningen bij de bijbel, J.P.van de Giessen.
Der Tempelturm Etemenanki in Babylon,Hansjörg Schmid.
De roeping en doelstellingen van Hammoerabi,Eric Verdonck.

Geluk.

--------------------Acryl op papier,Mieke Westenburg.

Het geluk bestuderen brengt het belangrijkste aspect van de mens naar boven.De relatie met zichzelf.Gelukkig voelen, een moment van gelukzaligheid, geluk hebben of echt gelukkig zijn. Mijn denkbeelden omtrent geluk zijn ontleend aan de Boeddhistische filosofie,die naast liefde en mededogen het loslaten als belangrijkste stap ziet naar de volmaakte mens,de Boeddha.Het menselijk geluk analyseren is niet moeilijk.Maar het afleren van oneigenlijke denkbeelden wel.Het elementaire van gelukkig zijn is het afleren van het denkbeeld dat alle dingen die van buiten komen je gelukkiger zouden kunnen maken.En tegelijkertijd afstand doen van alle verbintenissen met zowel de materiële als de immateriële zaken.Geluk is het grote loslaten van alles waarvan je denkt dat het je gelukkig maakt.Hoe moet je nu zo’n abstracte zin in het dagelijkse leven implementeren? Kan en wil een mens wel de vertrouwde zaken loslaten? Hoever moet je met dat loslaten gaan? Het hangt van iemands eigen levensfilosofie af wat hij of zij verwacht van het leven en wat er wordt gedacht over de dood en een persisterend bewustzijn na de dood. We spreken over moeilijk te definiëren begrippen zoals leven,dood en bewustzijn. Op het moment dat we deze begrippen definiëren hebben we al een keuze gemaakt tussen de eigenschappen van wat we van deze grootheden verwachten. Dat zelfde geld voor het loslaten in het leven. Als we ons verbonden voelen met de boeddhistische filosofie,dan zal een hiermee parallel lopende gedachte eerder een keuze richting gaan sturen dan als we anders denken omtrent het leven en dood.

De psychologe Sonja Lyubomirsky schrijft in haar boek:"De maakbaarheid van geluk",gebaseerd op uitgebreid wetenschappelijk onderzoek, het volgende: 50 procent van de geluksfactor ligt bij de geboorte als aanleg vast, 40 procent heeft te maken met bewust gedrag en dat 10 procent afhankelijk is van uitwendige factoren. De maakbaarheid van het geluk komt overeen met die 40 procent, welke wij doelbewust kunnen beïnvloeden door onze gedachten en gedragingen te transformeren. Terwijl wij ons meestal richten op die 10 procent en daar ons hele leven mee bezig zijn, vaak zonder het beoogde succes.

Ook bij de begrippen ziekte en gezondheid speelt eenzelfde denkwijze een cruciale rol.Deze veel gebruikte termen zijn sterk afhankelijk van iemands levensfilosofie.Ben ik als eerste verantwoordelijk voor mijn eigen gezondheid of is mijn gezondheid afhankelijk van predisponerende factoren,zoals milieu,genetische codering of bewustzijn beïnvloeding via het omringende veld van energie.
Het bewustzijn kan de gezondheid versterken en de ziekte desintegreren. Een mens is een wezen waarbij de energie is gematerialiseerd,die alleen is in de drie dimensionale wereld,maar met alles en iedereen is verbonden in de non locale, multidimensionale ruimte.

Als we ons bezinnen op het aardse bestaan,dan is dit een tijdelijke scheiding waarbij we onszelf niet meer in de ander herkennen.Als we ons willen verbinden met onze medemensen,zullen we afstand moeten doen van de illusie van gescheiden zijn. We zullen het samen delen als iets vanzelfsprekends moeten zien.De ander beschouwen als een variabele versie van onszelf.Als we deze stap hebben gezet en de wereld kunnen aanschouwen in verbondenheid,dan kunnen we de stap van loslaten maken. Het loslaten van alles wat ons dierbaar en waardevol lijkt, maar uiteindelijk een energetische band met ons heeft die er altijd is geweest en altijd zal blijven.We laten iets los wat we niet vast hoeven te houden, omdat het niet scheidbaar is.
Gelukkig zijn is een filosofie, is een zelfhypnose, is een kunst, is het ontdekken van iets dat er altijd was, altijd is en ons nooit kan loslaten.

J.J.v.Verre.

Literatuur:

-De maakbaarheid van geluk;een wetenschappelijke benadering voor een gelukkig leven.Lyubomirsky, Sonja. Uitgeverij: Archipel, nov. 2007.

De Tijdmachine (een spirituele fantasie).

------------------Acryl op papier, Mieke Westenburg.

Ik zou de tijd willen misleiden en terug gaan naar het jaar 1600. De slag bij Nieuwpoort.De sublieme strategie waarmee prins Maurits,op weg naar Duinkerken,het oppermachtige Spaanse leger versloeg,in een grote veldslag,op het strand van Nieuwpoort. Mijn eerste idee was om de figuur van Maurits te benaderen door mij in te lezen in de persoon,om uiteindelijk te kunnen dromen,dat ik een gedeelte uit z’n leven kon meemaken.Een tweede idee was om een tijdmachine te vinden,die mij naar 1600kon brengen en mij in de gelegenheid stelde om ook nog op de goede plaats aan te komen.Een reiservaring in de tijd terug;zou ik dat echt durven,als iemand mij vertelde dat er een tijdmachine in zijn laboratorium stond en wachtte op een gemotiveerde vrijwilliger? Mij laten versnellen voorbij de lichtsnelheid,mij door wormgaten heen schieten en hopen dat alles in en met mij in tact zou blijven.Zou ik bij dat ene jaartal blijven,of zou ik een andere keuze maken voor een ander jaartal of bijzondere gebeurtenis? Zou ik zelf wel weten dat ik dat ging meemaken als ik in 1600 was aangekomen? Of was ik misschien per ongeluk in het wormgat gedesintegreerd en had geen binding meer met de gene die ik was.Wie zou ik zijn als ik in die tijd was aangekomen? Een verschijning uit een ander universum,een onzichtbare entiteit,of zou ik mijn eigen ik hebben behouden en ook de wetenschap wat er na 1600 zou gaan gebeuren?Ik vroeg me af of reizen in de tijd niet eenvoudiger kon dan hier boven beschreven mogelijkheden.Hoe dan? Jezelf terug te plaatsen in eerdere levens,of je zijn te versterken en energetisch contact te maken met het ons omringende veld van informatie,om zodoende een te worden met het veld van 1600.De laatste optie leek mij het meest voor de hand liggende en het veiligste.Dus geen tijdmachines,geen regressie therapie en geen moeilijke consequenties van het al of niet voort bestaan van mijn huidige ik, in een vertrouwd universum.Eenvoud zou de uitkomst bieden aan mijn hevige verlangen om 1600 bewust mee te maken.Mijn eigen zijn ging ik versterken om contact te maken met het ons omringende veld van energie.Ik zou mijn ego buiten spel moeten zetten om mijn energetische zelf te kunnen sturen in de richting van mijn doelstelling.Dit lijkt op een paradox om het ego met behulp van het ego te omzeilen.De droomloze slaap,meditatieve hulpmiddelen en informatie van andere tijdreizigers konden mij misschien helpen op weg naar transcendente verplaatsing.Nachtelijke pogingen om in bed aan niets te denken lukte wel,een droomloze slaap,waarbij het zijn werd versterkt,ook wel, maar hoe kon ik weten of ik in mijn droomloze slaap de goede richting op ging.Of ik wel op de golven van de transcendente wind de goede kant op dreef? Na ruim drie jaar van proberen werd 1600 een door het ego versterkte obsessie,van niet slagen.Alles wat met 1600 te maken had,werd door mij verslonden.De verschillende theorieën welke het succes van prins Maurits verklaarden,werden door mij op schrift gesteld.Geluk bleek de belangrijkste factor te zijn bij het verslaan van de Spaanse troepen,ondanks een scala aan noviteiten,welke Maurits als legerleider toepaste.Nadat ik zelfs enkele malen een lezing had gegeven over de slag bij Nieuwpoort, …….werd ik op een ochtend wakker.Moe, zwetend en twijfelend of ik nu had gedroomd dat ik prins Maurits was geweest,of dat ik daadwerkelijk een reis in de tijd had gemaakt en de veldslag in 1600 zo bewust had meegemaakt.Het bijzondere was dat ik dingen had gezien ,welke in geen boek was beschreven.Ik had het gehele schouwspel vanuit meerdere hoeken en ook vanuit de lucht kunnen gadeslaan,ik had de angst gevoeld in het lichaam van de legeraanvoerder.Ook was het me duidelijk geworden dat de vermeende tegenstelling t.o.v. J.v.Oldenbarnevelt niet klopte met de gevoelens welke ik me kon herinneren.Voor mij was het tijdreizen voorbij en ik vermoed dat de optie,je inlezen in de historische persoon, het gemakkelijker maakt om energetisch contact te maken met iets wat in het verleden heeft plaats gevonden.Een zeker weten, dat een droom alleen niet voldoende emotie geeft om zeker te zijn dat een werkelijkheidsgevoel een droom was.De werkelijkheid van tijdreizen zal bestaan uit droomloze momenten,die het zijn de mogelijkheid geven zich te verbinden met energetische veldkaarten,die het verleden en toekomst beschrijven.Deze beschrijvingen zijn holografisch vastgelegd vanuit een meervoudig beleefd universum,wat een tijdskoepel weergeeft van cyclische verschijningen.Elke cyclus verschijnt op elk moment in de tijd in parallelle universa.
De keuze is aan ons die willen weten wat de werkelijkheid is.De werkelijkheid is alles wat we kunnen bedenken,maar ook alles wat we nog lang niet kunnen bedenken.




J.J.v.Verre.

Het verhaal.

                                  -Acryl op linnen, Mieke Westenburg.

Waar het in een verhaal omgaat is niet de specifieke betekenis van woorden,zinnen, onderwerpen of personages,maar de onderlinge relaties daar tussen en de interactie met het bewustzijn van de lezer.Ook de werkelijkheid der dingen heeft niets te maken met een objectieve gewaarwording,maar met een veelheid van waarschijnlijkheden,welke allen zijn verbonden met het begrip werkelijkheid.Een objectieve werkelijkheid bestaat alleen in ons subjectieve denken.Binnen de spirituele filosofie bestaat een werkelijkheid alleen als een projectie vanuit een multidimensionale verzameling van bouwstenen die een werkelijkheid zouden kunnen creëren.In een verhaal is de bereidheid van de lezer belangrijk,die een relatie aangaat met de geschreven tekst. De lezer integreert de geschreven tekst met zijn denken,met zijn weten en met zijn emoties.De tekst zou eigenlijk door de lezer moeten worden aangepast als de relatie op een spiritueel niveau wordt aangegaan.Bij het lezen van tweedehands boeken valt het me op dat er regelmatig bijgewerkte teksten in de kantlijn staan die zo’n relatie suggereren.Een verhaal is een code die ons weten zich laat herinneren.De juistheid van het gelezen woordenspel is geen statisch geheel maar een dynamisch gebeuren in verandering.Verandering door nieuwe herinneringen aan herkende fenomenen.Een gecodeerde prikkel die het onbewuste activeert en het denken de gelegenheid geeft om op dezelfde golflengte te resoneren.Het onbewuste,volgens Jung, het collectief van dynamische patronen.Het archetype is ingebed in een raamwerk van relaties.Het staat in contact met een ander archetype,dat gecodeerd is vastgelegd in het elektromagnetische veld van energie,wat ons allen omgeeft.Dit alles omvattende veld van energie,Akasha veld of Zero point field genoemd, is een bestaanvoorwaarde voor het organisch leven op onze planeet.Zonder deze energetische accu zouden we als mensen geen bewustzijn bezitten,niet kunnen denken,niet kunnen leven.Toekomstige experimenten zullen aantonen dat zo’n energetisch veld bovengenoemde eigenschappen in zich draagt en dat zonder dit veld het leven niet mogelijk is.Hoe zo’n experiment dient te worden opgezet is niet zo eenvoudig omdat er nog geen materie bestaat waardoor deze energie niet heen kan dringen.Een schild met anti energie zal de bewijsvoering te complex maken.Binnen de spirituele filosofie bestaan er geen obstakels wat betreft dit denken.Immers alles wat bedacht kan worden heeft een werkelijkheid als projectie van een meervoudig dimensionaal bewustzijn.Het feit dat we dit kunnen bedenken heeft zijn eigen bewijsvoering ingesloten.Als we ons nu weer gaan richten op een verhaal, bestaan er geen redenen om aan te nemen dat bij de interpretatie van het geschreven woord niet dezelfde fenomenen een rol spelen.De woorden zijn de bouwstenen van zinnen,de zinnen de bouwstenen van gedachten en gedachten zijn de interpretatie van wat letters alleen niet kunnen zeggen.Het verhaal is een volgorde van gekozen woorden die ons bewustzijn en ons denken samen brengt en een nieuwe ervaring initieert.Nieuwe ervaringen worden weer nieuwe verhalen als ons denken de woordenstroom herschikt.Weten dat vergeten een pijnlijke prijs is welke moet worden betaald voor een veelheid van verhalen,die wij in het verleden hebben ervaren.
Geen enkel verhaal is echt vergeten als het code woord ons denken opnieuw beroert.De herinnering aan elk verhaal blijft verbonden met ons bewustzijn.

J.J.v.Verre.

Graancirkels.

De mysterieuze graancirkels hebben regelmatig het nieuws gehaald,maar er is nog weinig geschreven omtrent de filosofische betekenis van deze fenomenen.
Door de eeuwen heen hebben mensen deze bijzonderheden kunnen aanschouwen en vaak werd het gebeuren verhaald als iets onverklaarbaar.
Ook de wellis nietes discussie omtrent het feit of mensenhanden al of niet als belangrijkste makers van deze cirkels bestempeld kunnen worden.
De laatste jaren is er veel gepubliceerd over energieën welke zo’n patroon in het landschap zouden kunnen genereren.
We kunnen deze energetische manifestaties bewonderen en de kracht ervaren,maar goed begrijpen doen we dit nog niet.
De fascinerende patronen kunnen worden uitgelegd en verklaard als het uitleggen van een droom.Een waarheid die ik niet wil bestrijden maar de essentie ligt misschien op een ander terrein.Als we ons graancirkels voorstellen als geprojecteerde boodschappen uit een andere dimensie dan kunnen we dit vanuit de spirituele filosofie begrijpen als een werkelijkheid binnen ons denken.
Immers de werkelijkheid die wij ervaren als gedachte is multidimensionaal bepaald.
Andersom kunnen de manifestaties die wij waarnemen binnen onze 3-dimensionale wereld,de bron zijn voor ons spirituele denken.
Ik beschouw de ingenieuze patronen in gewasvelden als een reflectie van de spirituele kracht die het veld van energie dat ons allen verbindt,initieert.
We moeten de prachtige patronen in het landschap ervaren,zoals we de gehele natuur kunnen ervaren en tegelijk een worden met die ervaring.
Graancirkels zijn boodschappen die ons cartesiaanse denken moeten bevrijden van het idee dat het zichtbare een fysische werkelijkheid is.
Als we ons bewust zijn van deze getransformeerde werkelijkheid,
dan is het gemakkelijker om het energetische aspect van de fenomenen te kunnen begrijpen.Lichtbollen zijn informatie bevattende energieën die de eenheid van leven coderen en niet gebonden zijn aan vorm, plaats of tijd.
Wij zijn als mensen allemaal een stukje van deze energie,welke ons als schijnbare individuen met elkaar verbindt.
Graancirkels zijn spirituele reflecties van ons collectieve onderbewuste en houden ons een spiegel voor waarin de onderlinge verbondenheid zichtbaar en voelbaar tot bewustzijn kan komen.
Of directe mensenhanden betrokken zijn bij graancirkel manifestaties is in wezen onbelangrijk omdat het draait om de boodschap,welke via verschillende kanalen tot stand kan komen.Graancirkels zullen ons blijven verbazen,met die prachtige geometrische figuren die ons doen denken aan de Platonische geometrie van kristal rasters. Deze kristal vormen komen terug in de deeltjes fysica als energie matrix.
Graancirkels moeten we koesteren en bewonderen, evenals de bijzondere energieën welke door graancirkel bezoekers worden ervaren.
Graancirkels,een spirituele ervaring in het landschap.


J.J.v.Verre. sept. 2005.