De niet-tijd

De dimensie van het tijdloze is een interessant gegeven welke ik in deze beschouwing nader wil bespreken. De tijdloze dimensie of ook wel de niet- tijd genoemd, bestaat gelijktijdig met onze driedimensionale aardse beleving van tijd en ruimte. De conclusies welke hieruit kunnen worden getrokken zijn de volgende: In de hogere dimensie van de niet-tijd bestaat alleen het heden,het nu. Als we de driedimensionale tijdsbeleving willen projecteren in de niet-tijd dimensie ,dan is de waarde nul,want in de niet-tijd is de tijd per definitie nul. Dit betekent vanuit de driedimensionale ruimte gezien ,dat ons verleden,heden en toekomst zich ook in het nu moeten afspelen,alleen weten wij dat niet .Wij denken in een lineair verband waarin het verleden zich via het heden naar de toekomst verplaatst. De dag en nacht en dan weer een nieuwe dag als vervolg van de lineaire tijdverplaatsing. Maar zult u denken ik wordt toch langzaam of snel ouder,we beleven toch een nieuwe dag na een nacht en we kennen toch onze geschiedenis,hoe kan dat dan als de tijd nul is? De tijd zoals wij die ervaren is een geïndoctrineerd raamwerk van aannames en geprogrammeerde zintuiglijke illusie,die een werkelijkheid moet creëren in het driedimensionale tijd ruimte continuüm. Binnen de niet-tijd gezien bestaat de mensheid op aarde als mogelijke werkelijkheid,waarin alle incarnaties gelijktijdig bestaan. Deze werkelijkheid bestaat zonder dualiteit,zoals licht en donker,goed of slecht, bestaan of niet bestaan. Deze laatste dualiteit is kenmerkend voor het bestaan van de niet-tijd. In de niet-tijd is het bestaan niet gedefinieerd zoals wij ons aardse bestaan zouden definiëren. In de niet-tijd is het bestaan niet stoffelijk en niet gebonden aan plaats en ruimte. Het bewustzijn creëert een mogelijke plaats in de ruimte die wij als entiteit beleven. De snelheid waarmee wij van plaats kunnen wisselen geeft de illusie van tijd. Hoe kunnen we nu een verklaring geven voor de geschiedenis van de mensheid in de niet-tijd? Wanneer zal een projectie in een parallelle dimensie geen tijdverschuiving laten zien? We zouden ons kunnen voorstellen dat het driedimensionale gebeuren zich afspeelt in een fictieve werkelijkheid,in een droom of in een gemanipuleerde versie van getransformeerd bewustzijn. Alles wat wij als werkelijkheid ervaren is een geënsceneerde illusie die het gevoel van tijd moet suggereren en de snelheid van de tijdsbeleving tot weerzinwekkende snelheid kan opvoeren . We zitten als mensen gevangen in dit denkraam en ook deze beschouwing zal bij de meeste mensen het raam niet kunnen openen om het nu van de niet-tijd binnen te laten. Een tweede ,meer wiskundige verklaring zou kunnen zijn dat de niet-tijd als functie van de tijd nul moet zijn ,doch dat de tijd binnen deze functie kan variëren binnen de grenzen van het nu. Het nu kan zich multipliceren in meerdere dimensies en de eenheid van tijdsloosheid kan de tijd versnellen of bevriezen als wiskundige vergelijking tussen die verschillende dimensies. De tijd verglijdt in een cirkel van zijn bestaan in de ene dimensie,lijkt lineair in een andere dimensie,maar blijft als punt geprojecteerd in het heden van de niet-tijd.
Binnen de spirituele filosofie is het heden de drijfveer van ons denken, gericht op de noodzaak van een open visie,die zowel de beleving van tijd als de niet-tijd niet alleen probeert te begrijpen,maar ook in een kader wil plaatsen van gelijktijdige existentie. Lezers die deze beschouwing als pure onzin bestempelen zou ik willen voorhouden dat zin en onzin ook een dualiteit vormen welke in het tijdloze één zijn.

J.J.v.Verre

Atlantis

Atlantis was een mythisch eilandenrijk wat mogelijk heeft bestaan van 27.000 tot 10.800 voor Christus. Het verdwijnen van dit continent valt samen met het einde van de laatste ijstijd. Het einde van die periode ging gepaard met aardbevingen,overstromingen en andere wereld bedreigende rampen. Tijdens die periode is o.a. de mammoet uitgestorven. Het verhaal over Atlantis begint bij de Griekse filosoof Plato,die leefde van 427 tot 347 v. Chr. De grootvader van Plato had hierover verhalen gehoord van Solon,zijn voorvader,die zijn informatie weer van de Egyptische priesters van Sais had vernomen.Dat Atlantis(d.w.z. het enig overgebleven eiland)9000 jaar voor hun tijd was vergaan.Deze datum was niet verzonnen,want zij hadden sedert duizenden jaren hun verslagen zorgvuldig bewaard. Hoe dit land eruit moet hebben gezien werd door Plato in detail beschreven in zijn dialogen “Timaeos en “Kritias”.Hoewel hij een verhaal vertelt dat zich meer dan 9000 jaar tevoren zou hebben afgespeeld. Hij vertelt over een eilanden rijk gelegen buiten de straat van Gibraltar. De hoofdstad van Atlantis, Atlantis-stad,ook wel Atlan genoemd was een strikt geometrisch gebouwde stad met een constructie van cirkels land door water omgeven. De stad was 20 kilometer breed en lag op een eiland. Rondom deze hoofdstad lagen enkele ringen land,die van elkaar waren gescheiden door kanalen. Om de kust te beschermen tegen het water van de zee zou er een dikke stenen vestingmuur zijn gebouwd. Vanaf zee liep er een kanaaltunnel naar het centrum van de stad. Midden in de stad lag een burcht voor de koning van Atlantis. Volgens de overleveringen moeten er gigantische rijkdommen in Atlantis zijn geweest. Vele edele metalen,waardevoller dan goud. Met edel metaal bedekte tempels,bloeiende havens,prachtige paleizen,vruchtbare akkers en prachtige tuinen. Door deze luxe en rijkdom werden de inwoners lui,gemakzuchtig en hebberig. Ze wilden steeds meer hebben. Ook de machtige heersers wilden meer en de rest van de wereld veroveren. Maar de samengestelde legers waren niet sterk genoeg en verloren de oorlog en hun vloot werd door de strijdmacht uit Athene verslagen. Het verhaal vermeldt dat de toorn der Goden werd gewekt door de verdorvenheid van de Atlantiërs. De derde cyclus van Atlantis werd beëindigd door aardbevingen met vloedgolven(Tsunami) en overstromingen,waardoor het eiland in de golven zonk en door de kracht van moeder Gaia werd verzwolgen .Dit tijdstip zou samenvallen met het einde van de laatste ijstijd, zo rond 10.000 voor Chr. Sinds Plato zijn er vele boeken,muziekstukken en films aan het verdwenen continent gewijd. Veel archeologisch bewijs is er niet,maar over de hele wereld zijn er meer dan 500 mythische verhalen over een aards paradijs dat ten onder ging door aardbevingen,vuur en een zondvloed. In de Keltische en Germaanse mythologie, bij de Hopi-indianen,in de oude Boeddhistische en Hindoeïstische godsdienst en ook in onze bijbel. Het hof van Eden en later het verhaal Noach met zijn ark. Dat er een wereldwijde catastrofe moet zijn voorgevallen lijkt wel duidelijk. De Atlantis collectie van onze Koninklijke Bibliotheek bestaat uit 175 boeken. De oudste werken dateren uit de 17e eeuw. De meeste werken Engelstalig, enkele Duits- en Franstalig.
Uit: Kritias. Het verhaal dat eens door priesters is verteld en dat Solon uit Egypte hierheen heeft gebracht. Kritias heeft het van zijn grootvader,die had het weer van Dropides gehoord,een vriend van Solon. Meer dan negen duizend jaar geleden zou er een oorlog hebben plaats gevonden tussen de volkeren voorbij de Zuilen van Heracles(Straat van Gibraltar) en de volken aan deze zijde. Men zegt dat onze stad Athene de aanvoerster was van de ene partij en gedurende de gehele oorlog doorgevochten heeft. Aan het hoofd van de andere partij stonden de koningen van het eiland Atlantis,dat vroeger groter was dan Libië(Noord-Afrika) en Klein-Azië tezamen. Thans is het ten gevolge van aardbevingen verzonken en vormt het nog slechts een ondoordringbare moddermassa en een belemmering voor schepen die van hieruit naar de open zee willen varen. Op de plaats die men nu woestijn noemt,waren toen vlakten van vruchtbare aarde en veel bosrijke bergen,waarvan de sporen zelfs nu nog zichtbaar zijn. Gelijktijdig met de derde van de rampzalige overstromingen die voorafgingen aan de grote zondvloed ten tijde van Deukalion,hadden ook aardbevingen plaats. Het geslacht van Atlas nu was talrijk en stond in hoog aanzien; het was altijd de oudste die als koning regeerde en deze gaf het koningschap steeds door aan zijn oudste zoon,zodat zij vele generaties lang de heerschappij behielden. De rijkdom die zij verwierven,was van een omvang als nooit tevoren in enig koningshuis bestond en ook later niet licht meer gevonden zal worden.
Uit :Timaios. Op allerlei manieren is in de loop van de tijd de mensheid herhaaldelijk met totale ondergang bedreigd en zo zal het blijven, het hevigst door water en vuur en tal van andere oorzaken. Als ergens dingen zijn gebeurd waarvan wij weten dat zij roem of eer opleverden of iets anders dat de moeite waard was,is dat allemaal van oudsher hier opgeschreven en bewaard in de tempels. Bij u en andere volken is keer op keer het schrift uitgevonden en al het andere dat nodig is in een staat en dan barstte opnieuw,na het gebruikelijk aantal jaren,de onvermijdelijke zondvloed los die alles weer verzwolg en bij u bleven alleen de ongeletterde en onontwikkelde mensen over,zodat ge er weer opnieuw voorstond als een kind,zonder iets te weten van wat er in uw land in vroeger tijden is voorgevallen. Daarom zijn in feite de afstammingsmythen die ge net over uw volk vertelde, nauwelijks meer dan sprookjes, Solon. Om te beginnen herinnert ge u maar een zondvloed,terwijl er daarvoor al zo vele zijn geweest .Het bestaan van onze staatsinrichting wordt in de heilige geschriften vermeld sinds achtduizend jaar. Over de burgers die negenduizend jaar geleden leefden, zal ik u in het kort iets vertellen,over hun wetten en over de dapperste daden die ze hebben verricht. De geschiedenis vertelt het verhaal,dat uw stad op een keer een geweldige troepenmacht tot staan heeft gebracht die,komende uit de richting van de Atlantische Oceaan,met veel bravoure tegen heel Europa en Klein-Azië optrok. Dat eiland was groter dan Libië en Klein-Azië samen en reizigers van toen konden van daar naar andere eilanden oversteken en zo naar het gehele tegenoverliggende continent dat die oceaan omsloot. Want de zee hier ligt binnen de zeestraat waar wij over spreken en is dus eigenlijk meer een haven met een nauwe toegang. Maar die andere is pas echt een zee en het land dat daaromheen ligt,kan met recht een continent worden genoemd. Op dat eiland,Atlantis, bestond een machtig en indrukwekkend verbond van koningen die heersten over het hele eiland en over nog veel meer eilanden en delen van het vaste land. In het gebied aan deze kant van de zee –engte voerden zij bovendien nog de heerschappij over Libië tot aan Egypte en over Europa tot aan Tyrrhenië. De ligging van Atlantis: Door de jaren heen zijn er vele gissingen gemaakt omtrent de feitelijke ligging van dit eilandenrijk. Er wordt beweerd dat Atlantis gevonden zou zijn in de buurt van de Azoren,Amerika,Scandinavië,de Noordzee,de Britse eilanden, Cuba, Zuid-Spanje, Kreta,Cyprus, Santorini, de Canarische eilanden en Antarctica. Ook worden plaatsen als Egypte, Indonesië, Madagaskar en Australië genoemd als mogelijke plaats van het vroegere Atlantis. De theorie van Antarctica,gepubliceerd in het boek:”Maps of the Ancient Sea Kings” door Charles Hapgood(1966).De plaats van Antarctica wordt ondersteund door de bijdrage van een aantal middeleuwse wereldkaarten,waarop Antarctica nauwkeurig staat getekend,terwijl men het bestaan ervan nog niet wist. De bekendste kaart is die van Piri Reis uit 1513. Zeer opmerkelijk op deze kaart is dat Antarctica nauwkeurig is getekend als eilandengroep,zoals het er werkelijk uitziet onder de gigantische ijskap, die de eilanden vandaag de dag en ook in de Middeleeuwen, met elkaar verbindt. Cartografen uit die tijd moeten “kennis” van Antarctica hebben gehad van nog veel oudere kaarten. Er moet in ieder geval een volk zijn geweest dat ver voor de Middeleeuwen begonnen al kennis had van de eilanden van Antarctica. Dit moet dan in de laatste ijstijd zijn geweest,omdat toen het grootste gedeelte van het noordelijk halfrond onder een dikke laag ijs was bedekt en sommige delen van de huidige Zuidpool een zachter klimaat hadden. Het is mogelijk dat er toen een volk leefde dat de zeeën rond Antarctica bevoer en er ook woonde. Het jaartal van 9500 voor Christus waar Plato over schreef,ligt in de buurt van het einde van de laatste ijstijd,zo’n 10.000 jaar geleden. Een tweede theorie over de verdwijning van Atlantis spreekt over een verschuiving van de aardkorst,waarbij Antarctica opgeschoven zou zijn richting Zuidpool en zodoende op korte termijn met een ijslaag werd bedekt. Als Atlantis echt heeft bestaan over welke kennis en technieken zou men dan hebben beschikt? Een theorie vertelt dat er een schatkamer moet zijn geweest,waarin alle kennis en schatten waren opgeborgen. Deze kamer wordt het heiligdom van Thoth genoemd. Volgens Edgar Cayce, een paranormaal medium(1877 –1945),werd de kennis van Atlantis bewaard in een kamer die zich bevindt onder de voorpoten van de Sfinx op het plateau van Gizeh in Egypte.
De verhalen omtrent de Atlantische kennis worden meestel geschreven door helderzienden,media, of personen die zich vroegere incarnaties kunnen herinneren. In haar boek:”de terugkeer van Atlantis”,beschrijft Patricia Cori, de strijd van licht en duisternis. De volgende spirituele beschouwing heb ik als aanvulling uit haar boek overgenomen.Ze noemt de ingevingen afkomstig van de Sprekers van de Siriaanse Hoge Raad, uit de zesde dimensie. In mijn linker handpalm droeg ik de geheime codes die ons toegang verschafte tot de tempel en het energiestation van Atlantis. Twaalf kristallen schedels zijn in een cirkel geplaatst. De dertiende,de hoofdschedel staat op een spiraalvormige basis in het brandpunt van de cirkel. Hij vertegenwoordigt het bewustzijn van de eerste schepper. Door de activering van de master gaan de twaalf schedels resoneren en openen zij het contact met andere dimensies en andere lichtwezens met andere frequenties uit vergeten werelden. Als de dertien schedels eenmaal zijn geactiveerd,dient het schedelcollectief als een grote galactische computer die in voortdurend contact staat met de Siriaanse Hoge Raad,de Galactische Federatie en de wezens van hogere dimensies uit de gehele kosmos en van voorbij de niet-tijd. Alles kon worden gezien en gehoord binnen de onbegrensdheid van Al-Wat-Is omdat binnen de drie dimensionale tijd en ruimte alle beperkingen worden weggenomen. Levensvormen,die uiteindelijk hadden geleerd hoe ze hun frequentie in de wereld van de materie moesten vasthouden en naar de uithoeken van de kosmos konden reizen in een al of niet driedimensionale vorm of enkel als bewustzijn. De dertien schedels,die de lichtfamilie als “Het Schedelcollectief”kent,werden in de tempel van Nephthys geplaatst,diep in een amethistgrot in het onderaards heiligdom van de mensachtige Sirianen. Zij leefden vooral in de Atlantische berggebieden. Hun essentie kristalliseerde zich binnen de driedimensionale aardvelden uit tot hele lange stralende mensachtige wezens. Ze hadden grote lichte ogen,hun haar was van een goudwit licht en het meest opvallende was hun bijna tweeënhalve meter lange ranke lichaam met een aura dat meters ver buiten hun lichaam uitstraalde. Ze kwamen op de inheemse bevolking over als sprookjesachtige wezens. Tijdens hun eerste verschijning op aarde hadden deze wezens zo’n hoge frequentie dat zij hun vorm niet konden vasthouden in de dichtheid van het aardveld. Ook konden zij direct contact met zonnestraling niet verdragen. Het einde van de derde cyclus van Atlantis werd gedomineerd door de strijd met de donkere priesters van Atlan,die zich verenigd hebben met de afstammelingen van de Annunaki en deels in hen zijn geïncarneerd. De alliantie van de donkere machten is uit op vernietiging,maar de als mensen geëvolueerde lichtwezens gingen de strijd aan. Ze konden helaas niet verhinderen dat Atlantis werd verzwolgen in het cyclische kosmische gebeuren.

Deze strijd is na 10.000 jaar nog steeds gaande.De mensheid wordt nog steeds gemanipuleerd door duistere krachten en het licht en liefde wil opnieuw de aarde redden. Wat is er te leren uit de Atlantische verhalen?



J.J.v.Verre.

Litteratuur:

Atlantis eiland,Wikipedia.
Atlantis-The lost Continent, Robbert v.d. Pas/ Anton van Keep
Atlantis, Koninklijke Bibliotheek
Plato over Atlantis.Uit: Kritias en Timaios.
De terugkeer van Atlantis, Patricia Cori
Kosmos van de ziel, Patricia Cori
Maps of the ancient sea kings, Charles H.Hapgood,1966
Unsere Ahnen und Atlantis, Albert Herrmann,1934
The divine cosmos, David Wilcock
The holographic universe, Michael Talbot,1996
Website: http://www.edgarcayce.org
Underworld:The Mysterious Origins of Civilization,Graham Hancock.
The official Graham Hancock Webside.
Het goddelijk plan,menswording en evolutie,G.Barborka
Atlantis:The Antediluvian World, Ignatius L.Donnelly,1882,Paperback(reprint2006) Echo library.

Goed en kwaad

De duisternis kan alleen worden verdreven door er licht in toe te laten.

Het goede kan kwader zijn dan het kwade,terwijl het kwade nooit de slechtheid van het goede kan benaderen omdat de slechtheid van het goede afhankelijk is van de niet verwachte vorm van "goedheid".Deze niet verwachte vorm van goedheid is kwader omdat we ons voor de goedheid open stellen,terwijl we ons voor het kwade kunnen afschermen.Het kwade heeft zich in het goede verstopt.De mens wikt en weegt in zijn onophoudelijke drang om alles te willen verbeteren wat slecht is.De mens heeft de dualiteit gezocht in de wens op een rechtvaardig en bestuurbaar leven. Het goed en kwaad wordt als een waarheid gepositioneerd. Denken in deze twee grootheden heeft het leven verdeeld in positief en negatief,in licht en donker.Wij zitten als nadenkende mensen opgesloten in een web van geïndoctrineerde ideeën in een driedimensionale wereld. Als een mens zich echt wil bevrijden van deze koker visie,zal hij afstand moeten nemen van de aangeleerde manier van denken.We zullen onze driedimensionale gevangenis moeten inruilen voor het multidimensionale denken als nieuwe levensvisie. Het denken in waarschijnlijkheden en niet in zekerheden. Het afleren van dualiteit die ons keuzes laat maken in een gedateerd denkraam. We moeten leren om niet elke zintuiglijke waarneming direct te rubriceren.De waarde van een grotendeels illusoire waarneming moet in de betrekkelijkheid van zijn waarde worden gewogen en niet als vaststaande werkelijkheid.Levensvormen moeten worden gezien als interactieve manifestaties van multiple vormen welke in meerdere dimensies bestaan.Alle levende wezens binnen het universum worden voortdurend getransformeerd,getransmuteerd tot nieuwe vormen en nieuwe werkelijkheden.
De mens zelf is een geëvolueerd lichtwezen dat zijn bestaan ontleend aan onderlinge verbondenheid,in resonantie met het energetisch veld van informatie waarvan de bron multidimensionaal is gelocaliseerd.Binnen de multidimensionale werkelijkheid is dualiteit slecht een reflectie van een waarschijnlijkheid en geen absoluut begrip. De werkelijkheid van het goede is een projectie in onze driedimensionale wereld van die elementen die met ons gevoel van het begrip goedheid overeenkomen. Het slechte is een gevoel dat niet met het begrip goedheid overeenkomt. De mate van slechtheid is geen absoluut gegeven maar een gradueel verschil op de schaal van afwijkende goedheid. Door deze twee begrippen als dualiteit te blijven zien wordt het idee geschapen dat er twee gescheiden begrippen bestaan die een onderlinge strijd aangaan. We vergeten echter dat ze beiden projecties blijven van subjectieve reflecties en geen inhoudelijk verschillende bagage met zich meedragen. Goed en slecht bestaan alleen in ons dwangmatige denken,gezien vanuit onze beperkte belevingswereld. Als we ons willen verdiepen in het nieuwe denken vanuit een meer dimensionale werkelijkheid,dan zullen we ons moeten laten leiden door de kracht van liefde en onderlinge verbondenheid en weten dat de mens een levensvorm is met een beperkte identiteit.Het zijn als individueel denkend wezen is een illusie,het goede of het slechte zijn we allebei.Ik een beetje van jou en jij wat van mij en zij een beetje van ons allebei.Leven is bewust dansen in het licht van liefde.De goedheid zal het streven blijven,maar we zullen ons moeten blijven afvragen:Goed voor wie of goed voor wat?En als we minder goed zijn dan we ons voorgenomen hebben is dat het menselijk karakter van ons zijn.Nooit perfect,maar wel streven naar verbetering.De goedheid verbeteren kan alleen door het slechte te ervaren.Goed en kwaad,licht en duister laat ons een zijn in liefde en verbondenheid.

J.J.v.Verre.

De Stem van Merlijn

Denken met ons gevoel en voelen met ons denken zou een manier kunnen zijn om de loop van het leven op aarde een andere wending te geven.
De vereenzaamde hightech maatschappij te leren ontdekken als gast van moeder aarde en niet als overheerser van haar rijkdom. Luisteren naar de stem van de natuur,de wuivende takken van de bomen,de planten en bloemen,de dieren,de bergen,de grillige rotsen,de stromende beekjes en de woeste zee. De verscheidenheid aan vormen en kleuren en de bonte schakering van de vele soorten organismen welke onze vertrouwde planeet bevolken. Het leven op aarde zou een transparante voorstelling kunnen zijn van wat wij als hemel voor ogen hebben. Een aards paradijs zonder honger,strijd of pijn. De wereld wankelt door een verstoord evenwicht. De politiek is er niet in geslaagd om zich los te maken van zijn kortzichtige visie op rijkdom en welvaart. Het blijft streven naar een materialistische samenleving met zijn milieu vijandige industrieën en beperkte leefruimte voor een sterk toenemende wereldbevolking. We zijn allen geïnformeerd omtrent de noden der natuur . Ontbossing, vergiftiging van de grond, verontreiniging van het drinkwater, vervuiling van de lucht, opwarming door het broeikas effect, het smelten van de noordelijke ijskappen, het stijgen van de zeespiegel. Op andere plaatsen in de wereld droogte en hongersnood. We lezen dagelijks deze verontrustende signalen,maar wat doen we eraan? Op milieu conferenties worden geen maatregelen getroffen waar onze planeet echt iets aan heeft. Is er nu echt geen passende oplossing mogelijk? Natuurlijk zijn er meerdere oplossingen mogelijk,maar zijn deze ook politiek gezien haalbaar? Nog niet. De noodzaak van maatregelen zal dan pas de brede publieke opinie veranderen als het te laat is en de gevolgen niet meer te keren zijn. Dit uitzichtloze gegeven is niet acceptabel en daarom moeten we ons afvragen hoe het bewustzijn van de meerderheid zover om te turnen is, dat wurgende milieu problemen effectief kunnen worden aangepakt. De stem van Merlijn,de tovenaar kan ons daarbij helpen. Hij leerde de jonge Arthur om de wereld met andere ogen te zien. Als entiteit, als harmonisch geheel,als heilige orde,als eenheid in haar onbeschrijfelijke schoonheid en steeds wisselende veelvormigheid in uiterlijk. Hij wees op de kosmische wetmatigheden in de menselijke samenleving en de verplichting om de aarde te onderhouden en de hemel te beschermen. Misschien moeten we niet bedenken hoe we deze problemen het hoofd moeten bieden,maar luisteren naar de stem van de tovenaar,die via morfische resonantie in het tijdloze,de harmonie in ons heden kan aanpassen. Bij dat proces kunnen structuren uit het verleden zich materialiseren in het heden. Deze structuren uit het verleden zijn in een morfogenetisch veld geaccumuleerd en door meetrillen en energie-uitwisseling , (morfische resonantie) in het heden gerealiseerd. Zo zouden bijvoorbeeld graancirkels verklaard kunnen worden,welke tevens boodschappen bevatten ,welke alleen ontcijferd kunnen worden door hen die zich in harmonie met de cirkelmakers opstellen.
Een aards probleem is een illusie in het tijdloze.
Vanuit het tijdloze moeten we bedenken hoe we de toekomst op aarde kunnen verbeteren. Indien we fatalistisch blijven denken,zal het onheil geschieden. Als we ons verbinden aan de magie van het leven,blijven vertrouwen in onze spirituele kracht en deze proberen te versterken ,dan wordt een verenigde mensheid een haalbare optie.

Door de spirituele filosofische boodschap te verkondigen dat wij als mensen allen met elkaar zijn verbonden, de gezamenlijke verantwoordelijkheid dragen om de honger,pijn en strijd te begraven,dan zal de stem van Merlijn in ons hart te horen zijn en kunnen we weer gaan luisteren naar het geruis van een wilde beek.

J.J.v.Verre.

Het nieuwe denken

De holografie is een methode om een driedimensionale afbeelding van een object te maken.De werking berust op het principe van interferentie.Het licht als golfverschijnsel.Om een hologram te maken is een laser nodig.Een laser zendt coherent licht uit. De oorspronkelijke golven en de golven die via de fotografische plaat komen,doven op bepaalde plaatsen in de ruimte uit (tegenfase) en op andere plaatsen in de ruimte versterken ze elkaar. Dit verloopt alleen onder de voorwaarde dat de golven niet willekeurig door elkaar lopen en van dezelfde lengte zijn.Bij gewoon licht lopen de golven niet in fase met elkaar. Op de fotografische plaat is het beeld niet rechtstreeks herkenbaar,elk deel van het beeld draagt bij tot het gehele hologram.Naarmate het fotografisch beeld groter is wordt het hologram scherper afgebeeld.Er vindt een zogenaamde Fouriertransformatie plaats. Omdat ieder deel van de fotografische plaat het gehele beeld van het hologram in zich draagt is de naam,holografie gekozen. De zetel van ons verstand,onze hersenen zijn holografisch opgebouwd en nemen een holografische buitenwereld waar,waar het tevens deel van uitmaakt. In het drie dimensionale bereik van onze waarneming lijken de dingen verschillend en gescheiden. In het multi-dimensionale denken zijn alle materiële zaken en gebeurtenissen ruimteloos ,tijdloos, verbonden en ongedeeld aanwezig. Op een voor ons herkenbare manier bouwen onze hersenen een subjectieve werkelijkheid op. We zien wat wij denken te zien en horen wat wij aan geluid verwachten. In onze belevingswereld moeten de beelden steeds scherper worden en het geluid steeds verfijnder. De commercie springt hier op in en biedt ons steeds nieuwe mogelijkheden om dit ideaal beeld te kunnen verwezenlijken. Als onze hersenen een veelheid van frequenties zouden interpreteren die onze driedimensionale ruimte te buiten gaat, zouden we niets waarnemen omdat het onzichtbare niet herkenbaar is. De kortste afstand tussen twee punten is dan geen rechte lijn maar een extra dimensionale kromming. Volgens de futurologe Marilyn Fergusson is ons brein een hologram dat een holografisch universum interpreteert. Dit holografisch wereldbeeld komt voort uit de ideeën van David Bohm en Karl Pribram. Bohm de bekende theoretisch fysicus en filosoof. Pribram de neurofysioloog en neurochirurg die een verband legde tussen het hologram effect en de gedragingen van de menselijke hersenen. Hij had tevoren met de beroemde neurofysioloog Karl Lashley samengewerkt die op zoek was naar de zetel van het geheugen in het menselijk brein. Deze geheugen functie bleek overal in het brein aanwezig als een gecodeerde trillingfrequentie in een bijna non locale aanwezigheid ,als een holografische voorstelling. Ken Dychtwalt vat het nieuwe holografische model als volgt samen.
Hij formuleert de volgende vijf punten:
1. Enkel energie of enkel massa bestaat in werkelijkheid niet. Elk aspect van het universum lijkt noch een ding noch een niet-ding te zijn,maar bestaat veeleer als manifestatie van trillingen en energie.
2. Elk aspect van het universum is op zichzelf een geheel,een volledig Zijn,een op zichzelf bestaand omvattend systeem,dat een volledige opslag van informatie over zichzelf bevat.
3. Elk aspect van het universum lijkt deel van een groter geheel,een grootser Zijn en van een meer omvattend systeem te zijn.
4. Omdat elk aspect van het universum in trillingen tot uiting komt en alle golfvormige uitingen zich binnen het hologram vermengen,bevat ieder aspect van het universum kennis van het geheel. Omdat bovendien elke trillingsmatige uiting van elke holografische eenheid tevens een uiting van louter informatie vormt,kunnen wij verwachten dat elk afzonderlijk aspect het vermogen bezit om interne kennis van alle andere afzonderlijke aspecten binnen het hologram te bezitten.
5. Binnen het holografische model bestaat de tijd niet als lineair doortikken van het moment van nu naar net voorbij. In plaats daarvan kan tijd zich heel wel multi-dimensionaal in vele richtingen tegelijk begeven. Het multi-dimensionale universum wordt dan holoversum genoemd.
Omdat ons conventionele denken kennelijk ontoereikend is om dit holoversum in zijn totaliteit te bevatten is voor dit nieuwe wereldbeeld een nieuw denken vereist: één van totaliteit, van onderlinge verbondenheid, van een bijzondere inspanning in anders denken. Dit nieuwe denken kan metadenken worden genoemd,omdat het de linker en rechter hersenhelft,ratio en intuïtie,verstand en gevoel verenigt in een nieuw kader. Het kader van het holistische wereldbeeld. Wij leven als mensen in een illusoire wereld en we moeten ons bewust worden van deze voorstelling van zaken. Dat deeltje van het holoversum waar wij deel van uitmaken is als menselijke molecule gecodeerd. Het illusoire verschil in menselijke vorm welke wij op aarde waarnemen is een variabele projectie van een holografische entiteit in onze driedimensionale wereld. We zijn als menselijke wezens niet gescheiden van elkaar,maar we verbeelden ons dat wel. Het nieuwe denken is een holistisch wereldbeeld, dat de mens in spirituele zin verlicht tot een meervoudige entiteit.

J.J.v.Verre.

Geraadpleegde literatuur:
-Holografie,uit Holowiki(www.holowiki.com).
-Heelheid en impliciete orde,David Bohm.
-Het nieuwe denken, Fritjof Capra.
-The Tao of Physics, Fritjof Capra.
-Vom Werden zum Sein, Jiddu Krishnamurti en David Bohm.
-Het holografisch universum, Michael Talbot.
-De terugkeer van de betovering, Morris Berman.
-Dobbelspel der Goden, Joh. von Buttlar.
-Unsichtbare Kräfte, Joh. von Buttlar.
-Brain and Behaviour, Karl H.Pribram.
-The Holographic Brain with Karl Pribram, Jeffrey Mishlove.

Negatieve emoties

Als we ons bewust zijn van emoties dan geven de positieve emoties ons vleugels,het leven is dan prachtig,we voelen ons prettig en alles wordt bekeken door een roze bril die de liefdevolle dingen waarneemt en de sombere,zwarte bladzijden niet kan lezen. Wat gebeurt er echter met negatieve emoties zoals boosheid ,verdriet en angst?
Boosheid is meestal een reactie op wat gebeurd is en verdriet is vaak een uiting van iets wat niet gebeurde ,maar volgens onze verwachtingen had moeten gebeuren. Bij angst speelt iets onbestemd een rol,iets dat zou kunnen gebeuren. Dat wat zou kunnen gebeuren,daar zijn we dan bang voor. De boosheid kunnen we overwinnen door die emotie vroegtijdig te herkennen en dan te reguleren met ons bewuste denken.
Dit herprogrammeren van ons denken is aan de orde gekomen in de vorige beschouwing “dichterbij”. Het verdriet over iets dat niet gebeurt ,niet meer kan gebeuren of waarschijnlijk niet meer zal gebeuren ,heeft te maken met ons verlangen om de heelheid van de vertrouwde zaken in stand te houden. De wens om een directe relatie aan te gaan met wat of wie we dat graag willen is de basis van verdriet als dit gebeuren minder waarschijnlijk tot onmogelijk wordt. Een afscheid bij het overlijden is een sterke emotionele gebeurtenis,omdat de overledene als rationele partner verdwijnt in een zwart gat van desintegratie. Het verdriet is gebaseerd op het eigen verlies van de interactie tussen het begeerde en het verlorene. Tussen de werkelijkheid uit het verleden en de onwerkelijkheid in de toekomst. Bij het verdriet zal het niet gebeuren en angst voor het mogelijk kunnen gebeuren elkaar kunnen afwisselen als de negatieve emotie verwerking behoeft. Het verschuiven van verdriet naar angst kan een stap zijn naar verlichting van de negatieve emotie. Het weten dat elke negatieve emotie wordt gesublimeerd door een positieve , kan de emotionele balans in evenwicht houden. We associëren de negatieve emoties vaak als blokkades voor een harmonieuze ontwikkeling,doch het bespelen van deze gevoel sensaties is de essentie van je ontwikkeling. Het verdriet verwerken, de angst overwinnen en de boosheid in de kiem smoren is de opgave om een volwaardig spiritueel leven te leiden. Een leven waarin het beleven van de emoties centraal staat. Emoties zijn de heuvels in een vlak landschap, de bergen en dalen in onze levensloop, de variaties in ons mens-zijn.
Negatieve emoties geven ons de mogelijkheid om het leven te verrijken door bewust te zijn van de emotionele schommelingen en de positieve emoties maximaal te beleven.

J.J.v.Verre.

Dichterbij.

------------------- Acryl op papier,Mieke Westenburg.

Na jarenlang geworsteld te hebben met gevoelens van een plotseling opkomende boosheid,een misschien wel licht agressief gedrag, ego centraal gerichte doelstellingen en andere duistere zijden van mijn persoonlijkheid,heb ik na rijp beraad met mijn liefdespartner gekozen voor een spirituele zelf behandeling. Ik noemde dit zelfmutatie ,een multifunctioneel woord wat misschien het antwoord kan geven op vragen als : hoe beheers ik mijzelf? Ik had geen duidelijk behandelingsplan of techniek voor ogen,maar het moest een spontane gebeurtenis zijn. Een spontane geboorte,een plotse dood,een moment van plotselinge verandering dat zich niet van tevoren aankondigde.

Er werd een datum geprikt toen ongeveer vier maanden verder: 1-1-2001. Een symbolische datum,een krachtige coördinaat in de tijd,een cesuur tussen vroeger en nu. Voor die datum heb ik mijn geest opengesteld voor esoterische litteratuur, theosofische overwegingen,Boeddhistische leringen en meditatie technieken , doch werkelijke meditatie heb ik nooit ondernomen. De verschillende boeken en de vele gesprekken met spiritueel ingestelde vrienden hebben me veel geleerd over andere levensfilosofieën. Uit deze nieuwe informatie kwam een nieuw denken opgang,bewuster dan mijn vroegere denkbeelden en meer gericht op mijn bovengenoemde streven. Langzaam leefde ik toe naar die datum van transformatie. Een toch wel gewone dag maar voor mij een hele bijzondere dag . Een dag die te vergelijken is met de dag waarop je met roken stopt of andere goede Nieuwjaars voornemens ,welke moeilijk lijken om te realiseren.

Wat is nu het uiteindelijke resultaat van deze transformatie? En is het gelukt om te veranderen in een minder opvliegend en meer sociaal denkend persoon? Volgens mijn liefdespartner was het een opmerkelijke verandering die zij bij mij waarnam. Een minder snel boos wordende houding naar haar toe en naar onze kinderen. Minder snel de schuld bij anderen leggen als eigen fouten of slordigheden meespelen. Minder snel somber zijn of teleurgesteld als iets even wat tegenzit.
Wat zijn nu de door anderen opgemerkte veranderingen aangaande mijn emoties? Ten eerste,het bedachtzamer reageren op onverwachte gebeurtenissen. Het bijna ontbreken van een echte spontane reactie. Ten tweede,het te lang overwegen van beslissingen en het relativeren van gebeurtenissen zodat een interessante discussie mening ontbreekt. Een van mijn dierbare emoties, de hartstocht is gelukkig onveranderd aanwezig gebleven en verder is mijn gevoel van liefde voor alles wat leeft sterk toegenomen. Ik zie het leven op aarde in verbondenheid en niet als individuele eenzaamheid. De macht van deze verbondenheid is zoveel sterker dan de armoede van individuele denkbeelden als eenzaamheid,alleen zijn, geïsoleerd zijn,verstoten voelen en zich liefdeloos voelen. In deze wereld van verbondenheid mag geen armoede,honger,strijd of pijn bestaan. Het een voelen met alles wat leeft geeft ons mensen zoveel liefde dat al het “slechte”kan worden overwonnen.

Binnen de spirituele filosofie heb ik gekozen voor het boeddhistische levensprincipe van liefde en mededogen. Het leven is zo vluchtig,zo snel voorbij,zo spijtig,zo onmenselijk. Laat ons denken aan de grootsheid van ons menselijk zijn in verbondenheid met alles wat leeft. Laten we kiezen voor verandering, mutatie, een hogere trillingfrequentie of hoe dat ook benoemd mag worden. Kiezen voor de liefde in verbondenheid en niet alleen de verbondenheid met je partner,je gezin,familie of vrienden kring,maar alles waar het gevoel van liefde je mee verbindt. Ik hoop dat ik door bovengenoemde zelf mutatie een beter mens ben geworden. Ik heb dit wel zelf mutatie genoemd, maar het blijft eigenlijk bij een kleine verandering in de menselijke geest,die de wil en het denken beïnvloed en de acute emotie leert beheersen. Van Verre dichterbij ,is eigenlijk de titel van deze beschouwing. Denken in nieuwe zekerheden en weten dat ons bestaan wordt behoed door liefde.

J.J.v.Verre.