Vrede.

-Vrede is het in liefde vergeten en vergeven.

Het begrip vrede is een toestand van rust gekoppeld aan het duale begrip oorlog. Nagenoeg iedere regering is van mening dat je in een complexe wereld als de onze, alleen veiligheid kan afdwingen met militair machtsvertoon. Een militair apparaat wordt als noodzakelijk beschouwd. De overgrote meerderheid der burgers wil geen oorlog,maar denkt wel dat een militair apparaat noodzakelijk is voor de veiligheid. Kunnen we in een dichtbevolkte mondiale samenleving met grote verschillen in welstand,ontwikkeling en vrijheid leven zonder oorlog? Ja, dat moet mogelijk zijn en indien we dit allen willen, is het mogelijk. Maar durven we dit ook uit te spreken? Durven we de stap te wagen en beweren dat er geen oorlog meer nodig is om waarden te beschermen,dictators te verdrijven of aanvallers van ons af te slaan? Ja,dat kunnen we zeggen,zonder dat we de kans lopen om als infantiel of dom te worden geclassificeerd. Maar moet een militair apparaat blijven bestaan voor onze veiligheid? Nee, want er bestaat geen veiligheid en een bewapening kan zeker geen veiligheid verzekeren en kan zelfs onveiligheid in de hand werken. Oorlog is niet iets dat zich ver van ons bed afspeelt, nee we zijn als mensen medeverantwoordelijk,als we ons uitspreken dat er onder speciale omstandigheden een rechtvaardiging bestaat. Ook agressief gedrag is een vorm van een mini oorlog. Agressie zal ongetwijfeld een genetisch aspect vertegenwoordigen dat de overleving van de soort ten goede kan komen.Oorlog is in wezen de illusie om de emotie van de angst te verdrijven. Conflicten zijn niet altijd te vermijden, maar het is belangrijk om de waarden die je tegenstander koestert te kennen en tegenstrijdige gevoelens en ideeën te beschouwen als een keuze mogelijkheid. Hoe oninvoelbaar deze keuze ook mag zijn. Het weten van deze kennis schept ruimte voor begrip.

Goede oorlogen bestaan niet, hoewel de afloop van een oorlog wel het goede kan bevrijden. Het verlossen van het goede uit het web van het slechte blijft een duale gedachte, die nimmer een voedingsbron mag zijn voor de verschrikkingen van een oorlog.
Veiligheid,zich veilig voelen of veilig zijn is een duaal begrip wat schuilt onder een paraplu,die de neerslag van onveiligheid moet afschermen. Veiligheid is een illusie die wordt gevoed door de dreigingen van onveiligheid welke overal op de loer liggen. Oorlog wordt gelanceerd als therapie voor een toestand van chaos, verwarring, lijden en onrecht. Maar dit zijn symptomen van een zieke samenleving die juist met liefde en mededogen moeten worden behandeld. Het verdrijven van leed en onrecht, door er nieuw leed en onrecht voor terug te geven is niet iets waarop een zinnig mens zit te wachten. De duisternis kan alleen worden verdreven door er licht in toe te laten. We kunnen de kans op veiligheid vergroten door geen vijanden meer te zien in andere wezens,door onszelf te accepteren zoals we zijn en respect te hebben voor al het leven op deze planeet.
Mahatma Gandi zei: Er is geen weg naar vrede. Vrede is de weg. De weg naar vrede betreden is het volledig afzweren van elke vorm van oorlog dan ook. De werkelijkheid van zaken als oorlog en vrede liggen in onze bewustzijnstoestand. Hoe meer we ons bewust worden van de weg naar vrede, hoe meer onze werkelijkheid verandert en des te sterker wordt de afkeer van elke vorm van oorlog. De volgende religieuze aspecten kunnen nog mede een rol spelen. We hoeven nooit kwaad met kwaad te vergelden. Goddeloze daden bestaan niet. Er is geen waarheid die verdedigt hoeft te worden. God heeft geen oorlog ooit aangemoedigd.

-Vrede is afstand nemen van het verleden.
-Vrede is liefde.
-Vrede is vergeten en vergeven.
-Vrede is de boosheid uit jezelf verbannen.
-Vrede is onveiligheid accepteren.
-Vrede is het bevrijden van de religie.
-Vrede is aanwezig willen zijn op de tijdgebonden en tijdloze plaats.
-Vrede is het licht dat we bij ons dragen.
-Vrede is het creëren van een nieuwe werkelijkheid.
-Vrede is bewustzijn.

Op een spirituele wijze naar vrede kijken betekent dat we veel veranderingen kunnen bewerkstelligen en de nadruk kunnen leggen op de verbondenheid tussen alle mensen. We zijn allen een radertje in het netwerk van verbonden bewustzijn. Indien meerdere entiteiten hun bewustzijn wat vrede aangaat herprogrammeren, zal het kosmische bewustzijn veranderen en kunnen we de weg naar vrede bewandelen. Het verschil tussen een oorlogsleider en een pacifist is het bewustzijn, dit kan zowel het geweld als de vrede dienen. De keuze is ego gestuurd en kan in beide gevallen de suggestie wekken dat niet het ego,maar het diepere zelf bepalend is voor de uitkomst. Een verruimd bewustzijn zal eerder kiezen voor geweldloosheid,omdat het dichter bij de liefde staat. Liefde voor de essentie van het leven in verbondenheid.
Ik ben jij, jij bent mij en wij zijn zij met ons erbij.

J.J.v.Verre.

Literatuur:

-Peace Is theWay, Depak Chopra, Publishing Harmony Books, New York.
-Vrede, Wikipedia
-Kerk en vrede;www.kerkenvrede.nl
-Innerlijke vrede;vrede.startpagina.nl

Toeval.

..........................................Aristoteles,acryl op hout.


De filosofische beschouwing dient geen ander doel dan de eliminatie van het toeval.
-G.W.F.Hegel.

Als we ons bezinnen op de wortels der wetenschap in de oudheid,dan komen we al snel terecht in Athene. De plaats waar de filosofie en wetenschap tot bloei kwamen en de eerste filosofen scholen werden gesticht. De Academie van Plato en het Lykeion van Aristoteles. Sinds de institutionalisering van de wetenschap is deze twee millennia verbonden gebleven met de filosofie. Vanaf de laatste twee honderd jaar is er een differentiatie gekomen tussen deze twee. Voor die tijd was een wetenschapper filosoof en een filosoof wetenschapper. Het zou voor monomane wetenschappers goed zijn als zij de band met de filosofie weer zouden aanhalen, om zodoende een beter inzicht en overzicht te krijgen omtrent de raakvlakken met het gehele veld van onderzoek.

De materie kunnen we beschouwen als iets dat verschijnt en weer verdwijnt. Het werkelijke Zijn dat zich tussen het materialisme en idealisme bevindt. Aristoteles plaatste het werkelijke Zijn : wat werkelijk is,niet onder de ideeën en niet onder de materie,maar dit als een eenheid van beide,die alleen met behulp van abstracte begrippen kan worden ontleed: het concrete. Maar wat is het concrete en wat is de relatie met het abstracte? Men beschouwt het concrete als wat werkelijk is, het werkelijke. Wij gebruiken het begrip “werkelijk” ook als tegenstelling van “mogelijk”. Alles wat werkelijk is was mogelijk,anders had het nooit een werkelijkheid kunnen worden. Alles wat werkelijk is geworden is concreet. De vorm die als werkelijkheid wordt geschapen heeft een zijns functie. Maar ook het materiaal waaruit de vorm ontstaat,heeft aan het begin van zijn ontstaan een functie van het zijn. Maar op een andere manier dan het concrete dan later verschijnt. Dus is het Zijn in het begin verborgen aanwezig. De eerste vorm wordt door Aristoteles mogelijkheid of vermogen genoemd en de tweede vorm werkelijkheid,energeia.Het verschil tussen Zijn en niet-zijn is duidelijk,wat is,is en wat niet is,is er niet. Het ontdekken van het niet-zijn is vaak onprettig of droevig.Het zijn van iets dat wordt medegedeeld,wordt betrokken op een concreet wezen. Bij al de mogelijkheden van mededelingen gaat het om een manier van spreken,waarin een manier van zijn aan het licht wordt gebracht. Kwaliteit en kwantiteit kunnen in de mededelende zin alleen optreden omdat ze zijn toegevoegd aan het zijn van het wezen,aan het wezenlijke zijn. Het Griekse woord voor toegevoegd,wat Aristoteles gebruikte,is in het Latijn vertaald met accidens, letterlijk: toevallend.De catagorieën van het accidens,het accidentele-zijn in letterlijke zin: iets toevalligs,iets wat het wezenlijke zijn toe-valt. Daaruit is het woord toeval ontsproten,dus eigenlijk een vinding van de Griekse filosoof.
Toeval kan worden geïnterpreteerd als het optreden van gebeurtenissen waarvoor geen doeloorzaak te vinden is,of die zijn ontstaan door een stochastisch proces. Met stochastisch wordt bedoeld afhankelijk van een variabele kans,een waarschijnlijkheidsverdeling of van het toeval. Toeval is een vorm van het ruimere begrip “onbepaalde oorzaak”,waaronder wordt verstaan:iedere gebeurtenis die onbedoeld of ongestructureerd het plaatsvinden van een andere gebeurtenis bepaalt. In de kansberekening speelt toeval een belangrijke rol. Er zijn wiskundige modellen om het toeval te beschrijven. Ook bestaan er tal van experimenten die aantonen dat een kansgenerator door de menselijke geest is te beïnvloeden. De opvatting dat toeval niet bestaat,met andere woorden ,dat alle gebeurtenissen van tevoren volledig bepaald en dus voorspelbaar zijn (het determinisme) wordt door velen aangehangen. Zowel door filosofen als fysici. De vraag die zich hierbij opwerpt is dan: wat is de tijdsrelatie? Is de tijdsrelatie een lineair gebeuren van verleden naar heden en van heden naar toekomst of bestaat er alleen een tijdloos gebeuren. In de tijdloze dimensie of ook wel de niet-tijd genoemd bestaat alleen het nu en misschien is toeval wel alleen een raakvlak tussen het driedimensionale en de meerdimensionale opvatting van de werkelijkheid. In de theologie is er voortdurend discussie tussen de stelling dat God alles heeft voorbestemd (predestinatie) en de opvatting dat God de mens een vrije wil heeft gegeven om te kunnen kiezen tussen duale zaken. Waarbij de keuze tussen goed en slecht een beklemmende aandacht heeft gekregen. De ontwikkeling van de kwantummechanica heeft de boel weer opgeschut. Er is sprake van mogelijkheden,waarbij een deeltje zich gedraagt als golf of als deeltje in relatie met de waarnemer. Een waarneming wordt altijd beïnvloed door de interactie van de waarnemer met het waargenomen. Ook de chaostheorie leert ons dat een volkomen deterministisch wereldbeeld,niet de zekerheid van volledige voorspelbaarheid impliceert en zelf in specifieke gevallen onvoorspelbaarheid.Hieruit leiden tegenstanders van het determinisme af dat het onmogelijk is om een volledige voorspelling te doen en dat het volledig voorspelde universum wat menselijke gebeurtenissen betreft, niet bestaat.
De psycholoog Jung constateerde dar er soms “toevallige” reeksen gebeurtenissen voorvielen die toch een of andere relatie met elkaar leken te hebben. Hij noemde dit verschijnsel synchroniciteit. Men ervaart iets als meer dan toeval,omdat de twee gebeurtenissen gevoelsmatig met elkaar te maken schijnen te hebben,doch niet dat het ene het andere heeft voortgebracht. Ook het begrip serendipiteit heeft met toeval te maken. Dit is het vinden van iets onverwachts en bruikbaars,terwijl men op zoek was naar iets geheel anders. Vele uitvindingen vallen onder deze noemer.
Als we de betekenis van het begrip toeval beter willen leren begrijpen,kunnen we drie hoofdvormen onderscheiden: Ten eerste het woord toevallig,gebruikt als synoniem voor accidenteel. Het woord afkomstig van Aristoteles. Het wijst op bijkomstige,niet wezenlijke eigenschappen van iets. Het staat tegenover ousia,het wezenlijke,dat in het Latijn wordt vertaald met “substantia”. Zo behoort ons lichamelijke zijn tot de wezenlijke eigenschappen, maar onze lichamelijke conditie tot de accidentele. Ten tweede wordt het woord toevallig gebruikt als synoniem van contingent. Afkomstig van het Latijnse “contingens”, eveneens een vertaling van een begrip van Aristoteles. Het duidt het mogelijke aan, datgene wat niet onmogelijk, maar evenmin noodzakelijk is. Contingent is dat wat is,maar niet noodzakelijk bestaat. Het is toevallig in de zin,dat het ook anders had kunnen zijn dan het is. Ten derde de talloze toevalligheden die zich volkomen aan onze keuzevrijheid onttrekken. Deze toevalligheden worden door het lot bepaald. Ze kunnen voor de mens gunstig of ongunstig uitpakken. In deze betekenis is toeval een vertaling uit het Latijnse “fortuna”.
Het menselijk leven heeft te maken met dagelijkse bedreigingen van ongeluk en we proberen ons zoveel mogelijk in te dekken dat het noodlot niet bij ons of bij onze gezinsleden toeslaat. Maar het toeval dat ons overkomt is een wezenlijke grootheid die ons zijn zal herkennen en de consequenties die het met zich meedraagt voor de toekomst,zowel voor het verleden in het nu plaatst.
We kunnen de dunne draad van levensgeluk versterken door gelukkig te zijn en niet te worden door het eventuele toeval. Toeval bestaat misschien niet, maar geen toeval ook niet.

J.J.v.Verre.

Literatuur:

-Fenomenologie van de geest,G.W.F.Hegel,paperback,Uitgev.Boom,2003.
-Trefpunt Plato,Klaus Held,Rainbow Pocketboek 224.
-Toeval,Wikipedia.
-Toeval,Oratie uitgesproken door Jos de Mul,op 22 sept.1994.

Scheppende kracht.

Albert Einstein en Stephen Hawking beschrijven wetenschap als een poging om de geest van God te begrijpen. Wat is God? Wat of wie ben jij? Wij,jij en ik zijn materie als we elkaar vastpakken of elkaar zintuiglijk betasten,maar ook zijn we geest als we met elkaar spreken. We kunnen elkaar zien en horen als onze zintuigen in tact zijn. Maar wie wij zijn als wezen is minder eenvoudig om uitteleggen. God is alles ,maar we kunnen deze scheppende energie niet zien,niet vastpakken en in het algemeen geen direct gesprek mee voeren. Als je ervan overtuigd bent dat God niet bestaat,zal je hem niet vinden. Indien we opzoek gaan naar de scheppende kracht die wij God kunnen noemen,dan kunnen we die kracht vinden. Dan bestaat er geen onzekerheid omtrent zijn aanwezigheid en geen onzekerheid over wat we geloof kunnen noemen. God is de materie om ons heen,als de immateriële gedachte van onze geest. Wij mensen gaan er vanuit dat we een centrale plaats innemen binnen Gods schepping. We mogen die kinderlijke gedachte best behouden,doch er zullen vele intelligentere energieën bestaan,die evenals wij een beroep kunnen doen op die plaats in het universum. In de tijd van de oude Grieken bestond er geen geloof in hun goden,maar er bestond zekerheid wat het bestaan betrof. Ook vinden wij als West- Europeanen dat een meer Goden cultuur iets primitiefs inhoudt . We beschouwen zo’n polytheïstisch gerichte godsdienst als een basis waaruit de ontwikkeling naar een monotheïstisch denken heeft plaats gevonden. Ideeën dat er voor elke situatie een andere God zou bestaan die het leven van de mensen op aarde mede bepaalt,wordt nu gezien als waanvoorstellingen. Maar dit soort godendom staat dichter bij de mensen zelf,omdat ze werden gezien als entiteiten met menselijke eigenschappen,die onsterfelijk waren. Geschapen door een hogere godheid die een soort abstract begrip vormde. De huidige religies hebben eigenlijk vrijwel hetzelfde grondprincipe en toch bestrijden zij elkaar met oorlogen en terroristische aanslagen.

De werkelijkheid van de scheppende kracht zullen we nooit waarnemen zolang we een mens op aarde zijn. We kunnen slecht een poging doen om de filosofie van de scheppende energie te begrijpen. Dat God in alles aanwezig is kunnen we letterlijk opvatten. In alle elementaire deeltjes,in alle zwarte gaten,in alle gedachten,in alle vormen van menselijke creaties. In alle duale zaken,zoals het ja of nee,goed of kwaad,het yin of yang. De werkelijkheid van de spirituele filosofie zit in ons denken. Denken in een meerdimensionale werkelijkheid en weten dat alles dat bedacht kan worden een nieuwe werkelijkheid kan generen.
De waarheid is een aanname van een gekozen werkelijkheid. Alles is een expressie van de geest van de scheppende energie die we God kunnen noemen en wij spelen als mensen een mede scheppende rol.

J.J.v.Verre.

Foto overgenomen van CD cover,The Creative power of God,Gary Costello.

Literatuur:

-Trefpunt Plato,Klaus Held.Rainbow/Ambo,Baarn,1995.
-Materie als symbool van onze geest,Joop Francke.Uitg.De Kenniskwekerij.

Het Nul moment.

Dit is het moment van ultiem bewustzijn,waarin de tijd nog niet bestaat. Het moment van overgang tussen golffunctie en materiedeeltje .Een onvoorstelbaar kort moment van een triljoenste nanoseconde dat er even niets is(=10^-30 sec.).Geen bewegingsactiviteit, geen trilling, het volkomen niets. Dit overgangsmoment is een soort van Big-Bang in het kleine, in de wereld van het microkosmische.In dit ogenblik ligt alles besloten,het omnipotente van het niets,dat alles kan worden. In het oosterse denken wordt het absolute niets gezien als de opperste staat van bewustzijn. In dit nul moment zit alle kennis van het heden,verleden en toekomst opgesloten,evenals het bedachte als het nog niet bedachte. Niet alleen het denkbare,doch ook het nu nog ondenkbare.De tijdstonde die we nu kunnen meten met de snelste meettechniek bedraagt 20-attoseconde(1 attosec=10^-18 sec.) We weten uit berekeningen,dat we binnenkort nog kortere tijdsintervallen kunnen meten van ongeveer 1 yoctoseconde(=10^-24 sec.), de tijd die een quark nodig heeft om een gluon uit te zenden of de tijd die het foton nodig heeft voor het afleggen van de afstand van een atoomkern.

In de kwantummechanica wordt gesproken over de non-lokaliteit van potentiële deeltjes,welke als deeltje nog niet zijn gedetecteerd en daarmee nog niet zijn gelokaliseerd. Deze non-lokaliteit heeft als belangrijkste oorzaak,het onvermogen van waarneming. Wij blijven bij onze waarneming steken in de beperktheid van onze driedimensionale wereld. Voor een ruimer inzicht zouden we multidimensionaal moeten kunnen denken en onze onderzoeksgegevens in een ruimer kader moeten beoordelen. Een verdere integratie van de natuurkunde met de filosofie zou de mogelijkheid kunnen bieden om nieuwe wegen in te slaan die nu verborgen zijn in het nul moment van het ondenkbare.
Hoe kan nu alle informatie zijn opgeslagen in dat nul moment? Wat is informatie eigenlijk? Informatie is bewustzijn,hoe meer informatie opgeslagen ,hoe groter het bewustzijn. Ook in het allerkleinste deeltje ligt bewustzijn opgeslagen. Bewustzijn in een molecuul is zeer zeker aanwezig. Informatie heeft de potentie van beweging en trilling in zich. De trilling geeft verplaatsing van informatie en daarmee de overdracht van opgeslagen informatie. Het is in feite bewustzijnsoverdracht. Het bewustzijn is niet meetbaar. Wel kunnen we afgeleide eigenschappen van bewustzijn bij de mens meten. Zoals intelligentie,emotie e.d. De positie van het nul moment ligt buiten het duale stelsel,buiten de wereld van tegenstellingen. Op het moment nul zijn we een met het niets, met het bewustzijn van de schepper. Bij elke trilling die volgt na het nul moment,wordt de wereld opnieuw geschapen. We beleven dan het leven als een continue stroom aan informatie,die het bewustzijn genereert. Op sommige momenten kunnen we hogere frequenties opvangen doordat we met een hoger trillinggetal mee vibreren en kunnen dan de sensatie van verlichting of inzicht ervaren. Op het moment nul zijn niets en tegelijk alles wat we willen zijn en zouden kunnen zijn. Dat geeft ons de mogelijkheid om op elk moment van de dag ons leven drastisch te veranderen.
Het moment nul is met ons in staat om het verleden te herschrijven,het heden anders te beleven en de toekomst drastisch te veranderen als wij bewust willen leven in het kosmische veld van verbondenheid en ons eigen persoon niet zien als afgescheiden van het grote bewustzijn.

J.J.v.Verre.


Deze beschouwing draag ik op aan Joop Francke, uit wiens boek:"Materie als symbool van onze geest",het hoofdstuk "Het moment nul" mij heeft geïnspireerd om hierover verder na te denken.Ik heb enkele fragmenten uit dit hoofdstuk overgenomen.

Literatuur:

-Vertraagde tijd nul in foto-emissie.Dr. Andreas Battenberg.Technische Universteit.Munchen.
-Golf-deeltje dualiteit.Uit:Wikipedia.
-Materie als symbool van onze geest.Joop Francke.Uitgeverij:De Kenniskekerij.
-Electron localisatie volgende attoseconde moleculaire ionisatie.G.Sansone e.a. Nature 465.

Maya.

Maya,een begrip uit het Sanskriet,wat illusie betekent. Vanuit het Hindoeïsme en Boeddhisme kan het worden omschreven als “sluier van illusies”. In de oude Vedische geschriften wordt melding gemaakt van de illusoire aard van de materie. De wereld van deze illusie, waarin wij denken te leven, de “samsara” is volgens deze oude overleveringen, niet de echte wereld. Samsara is de wereld zoals die door de niet verlichte mens wordt beleefd. De wereld die wordt overheerst door dualiteiten, door emoties van irritatie,boosheid,begeerte, verwarring en de gedachte van gescheidenheid.Omdat de mens door die sluier van illusie is omgeven,wordt de werkelijke toestand van de wereld aan zijn gezichtsveld onttrokken. De beide bovengenoemde religies gaan er vanuit dat deze onvolmaakte toestand de mens verhinderd om zijn ware geluk te vinden. Deze versluierde waarneming zou door meditatie kunnen worden verlicht. Dit onwerkelijke beeld van de wereld wordt veroorzaakt door onze beperkte zintuiglijke waarneming van de materie en een foutieve interpretatie hiervan.De werkelijkheid ligt niet opgesloten in het voorwerp van zintuiglijke waarneming,maar in de gedachte aan deze waarneming.Het voorwerp is de materiële manifestatie van de belichaming van de gedachte.Deze schijnbare werkelijkheid van de materie is de onzichtbare valkuil,waar wij mensen,steeds intrappen.Wij zouden de materie slechts kunnen zien als symbolen,die de werkelijke informatie aan ons overdragen.
De ontdekking van de eigenschappen van quarks en andere kleine deeltjes laat zien dat de materie als zelfstandige entiteit een illusie is en slechts stabiel blijft als onderdeel van een groter geheel.Alles wat bestaat,is onderling afhankelijk van elkaar en op een bepaalde manier met elkaar verbonden.

De oosterse filosofie is altijd verder geweest dan de westerse als het gaat om de plaats van de geest in relatie met het stoffelijke. Het idee dat materie niet werkelijk bestaat,druist in tegen de westerse mentaliteit van wat je ziet, dat is er en wat je niet ziet, is er niet. Ook de bewijsbare opvattingen liggen verankerd in de kooi van de driedimensionale werkelijkheid. Een werkelijkheid die multidimensionaal is zal pas echt gaan leven als we vanuit de kwantummechanica leren dat het allerkleinste deeltjesfragment zich niet beperk tot onze driedimensionale werkelijkheid. Een werkelijke verklaring voor het energetische gedrag van het allerkleinste wordt pas mogelijk indien we beseffen dat registratie vanuit bestaande onderzoekscriteria niet meer voldoen. In de jaren tachtig van de negentiende eeuw kwam de theosofische beweging van Helen Blavatsky met de integratie van de oosterse filosofie in ons westerse denken. We weten dat Einstein altijd het boek van haar: “De geheime leer”op zijn nachtkastje had liggen en regelmatig passages uit dit boek las als een vorm van meditatie voor zijn gecompliceerde natuurwetenschappelijke berekeningen. We weten nu dat het spirituele niet meer tegenover het fundamenteel wetenschappelijke staat. Het steeds meer samengaan van deze denkwijzen zal uiteindelijk leiden tot nieuwe ontdekkingen.Een voorbeeld hiervan is het onderzoek van paranormale verschijnselen.
Het bestuderen van energiepatronen welke zich om ons heen bevinden.Elke entiteit draagt een energieveld met zich mee,dat non locaal met de betrokkene is geassocieerd,doch tevens als netwerk met andere entiteiten is verbonden.

De interactie van lichaam,geest en bewustzijn.Hierbij speelt het bewustzijn een overkoepelende rol, die onze geest creëert en de wisselwerking met ons lichaam, als ons ik, mogelijk maakt.Wij zijn geen bewustzijn, maar het bewustzijn is ons.
De helderheid van onze geest zal beslissen of we verder willen lezen of niet en of we Maya willen begrijpen.Een helder denkvermogen is nodig om het gesluierde leven te doorzien en te weten wat de werkelijkheid inhoudt. De mens wikt,het bewustzijn beschikt.


J.J.v.Verre.





Deze beschouwing is opgedragen aan de bijzondere persoon Joop Francke (20/4 ’49 - 21/1 ’07), die met zijn boek:”Materie als symbool van onze geest” mij heeft geïnspireerd tot vele overdenkingen. De eerste alinea is met iets andere woorden uit zijn boek overgenomen.

Litteratuur :
-De geheime leer,H.P.Blavatsky. Theosophical University Press agency,Den Haag.
-Materie als het symbol van onze geest, Joop Francke. Uitgeverij De Kenniskwekerij

Zien zonder zeggen.

Kijken en luisteren naar de ander maar geen waardeoordeel uitspreken. Dit is een belangrijk sport op de ladder van de spirituele ontwikkeling. We kunnen als mensen dit alleen ervaren indien we onszelf goed kennen en ook bewust zijn van de donkere kanten van onze persoonlijkheid. Die zelfkennis is onontbeerlijk om tot geestelijke groei te komen. Kijken en luisteren zonder direct met een oordeel klaar te staan, laat staan een veroordeling.Indien je de duistere kanten van jezelf kent,herkent en bewust benoemd,zal het gemakkelijker zijn om gevoelens van de ander te accepteren. Als je bewust bent van je eigen gevoelens van angst, ergernis, afgunst, pijn,teleurstelling en verdriet en je leert deze los te laten, dan kun je voorkomen dat je jouw eigen gevoelens op een ander afreageert. Dan is het mogelijk om echt naar de ander te luisteren. En door echt te luisteren is de ander ook beter te helpen. We kunnen dan de ander beter begrijpen en beter van advies voorzien,zonder dat we de zaken op onszelf projecteren. Ook moeten we ons niet laten meeslepen door de emoties van de ander, want daar is die ander niet mee gebaat. Wel moeten we begrip en mededogen tonen en laten zien dat we door verbondenheid met de ander,open staan om die emoties te ontvangen.
Door deze manier van kijken en luisteren zal ons bewustzijn groeien, maar we zullen ons ego moeten laten krimpen en de eenvoud van ons zijn moeten bewaren.
Zien zonder zeggen is een gave die ons kan verlichten naar een nieuwe samenleving, welke menselijker en liefdevoller kan worden.
Ik ben jij, jij bent mij, wij zijn zij met ons erbij.


J.J.v.Verre.


Litteratuur :

-De zevenstappen naar wijsheid en vrede,Hans Stolp,Uitgeverij Ankh-Heres,Deventer.
-Het pad van mededogen, G.de Purucker.Uit:Fountain-Source of Occultism.Theosophical University Press, Pasadena, Den Haag.

Meester over jezelf.

-Een poster van het schilderij,Het pad,door Reginald Machell.Dit schilderij symboliseert de weg die de menselijke ziel moet gaan om tot volledig geestelijk zelfbewustzijn te komen en bevat belangrijke levenslessen.


Het is een vreemde,schijnbare tegenstelling dat als men bewindvoerder over zichzelf wil worden,baas over lichaam en geest,meester over je gematerialiseerde lichtwezen, een soort van onzelfzuchtigheid moet worden gecombineerd met het volkomen zichzelf zijn.Dus niet meester boven het ego, maar met het ego.Niet de duistere kanten van je persoon ontkennen en wegstoppen,maar accepteren en verlichten in het meesterschap van het goede. Meester worden over het denken en doen vereist een positieve levenshouding die het leren van het leven voorop stelt. Die het heden ziet als de plaats van het zijn en geen bestaansvoorwaarden in de toekomst ziet die beter zullen zijn dan nu. Die de materie ziet als iets wonderbaarlijks waarvan genoten mag worden, maar wat uiteindelijk tot stof zal vergaan en eigenlijk geen eigen waarde heeft. De materie is tijdelijk en vraagt niet om in bezit te worden genomen. Als wij de materie tijdelijk willen bezitten dan moet dit op een verantwoorde manier gebeuren en mag schoonheid en verrassing worden geëtaleerd, maar moet de band met de materie oplosbaar zijn in het beleven van de werkelijkheid. We bezitten in feite niets buiten onze eigen geest en alles wat we ons toegeëigend hebben is een illusoir bezit, een foutieve voorstelling van de werkelijkheid. Als we meesterschap willen bereiken zullen we volgens de theosofie het pad van mededogen moeten betreden en ons moeten schikken aan de eeuwenoude ethische en spirituele gedragsregels. Die vertellen ons dat ieder mens een leerling is van zijn hogere zelf,zijn innerlijke goddelijke vermaner. Het pad is de weg van esoterische training,die uiteindelijk de levensfilosofie zal aanpassen tot een extra individueel doel,n.l.leven voor het welzijn van de mensheid. Leven in verbondenheid met de bron van energie,die alles omvattend is, tijdloos,oneindig,alwetend en stralend als pure liefde. Het begrijpen van deze ontwikkeling heeft te maken met het verlangen van het goede om tot expressie te komen. Als het verlangen sterk genoeg is wordt het vergeten weten gestimuleerd en weet de leerling wie zijn leermeester is. Zelf de meester zijn over je eigen geest,geeft een bevrijdend gevoel en oneindig veel mogelijkheden tot verdere transformatie.
Een mens is een gematerialiseerd lichtwezen verbonden in liefde met alles dat leeft en met alles dat op aarde geleefd heeft. Ken uzelf en weet wie wij zijn.

J.J.v.Verre.

Literatuur:
-Het pad van mededogen, G.de Purucker. Uit:Fountain-Source of Occultism. Theosophical University Press.Pasadena,Den Haag.