Problemen.

Problemen hebben we allemaal, maar het grootste probleem bij het oplossen van problemen is de ontkenning dat het ons probleem betreft. We willen het probleem ontlopen door te denken dat het zich vanzelf oplost in de tijdsdimensie. Hierbij bedoel ik echte problemen en niet een tijdelijke tegenvaller, zoals slecht weer bij een geplande buitenactiviteit. Het oplossen van een probleem kan een pijnlijke zaak zijn. Een proces met voetangels en klemmen, dat ons kan laten lijden en ons kan terugwerpen in nederigheid,doen verbijten in het stof van schroom en ellende. Vanuit het diepe dal kunnen we dan als beloning uitkijken naar de berg van een gelukkiger toekomst.
Een benadering van een probleem kan als volgt worden ingedeeld:

-De slechtste oplossing, die van een primitieve of oer reactie, die van agressie of destructie.
-Een minder slechte oplossing, die van een poging om een snelle, ondoordachte oplossing te vinden.
-Een poging om een overwogen snelle oplossing te vinden.
-De tijd nemen om een weloverwogen oplossing te bedenken.

Echte problemen lossen nooit uit zichzelf op. Echte problemen verdwijnen alleen als er een weloverwogen oplossing voor wordt bedacht. De neiging om een probleem te negeren bestaat bij ons allemaal. Hoe langer zo’n probleem blijft voortsukkelen hoe groter het wordt en hoe moeilijker een oplossing kan worden gevonden. We kunnen de meeste problemen in ons leven alleen oplossen door ze te materialiseren en daarna geleidelijk te dematerialiseren. Maar waarom is dit proces dan toch zo moeilijk? Omdat we een probleem pas echt kunnen aanpakken als we het tot ons probleem beschouwen en niet tot het probleem van een ander. We moeten voor het oplossen van een probleem zelf de verantwoordelijkheid dragen. Nooit blijven denken dat het probleem niet door onszelf wordt veroorzaakt. Of het nu komt door haar of hem, door het werk of door die ongrijpbare overheid, we moeten de schuldvraag laten vallen en het probleem fysiek binnendringen. We moeten als een amoebe het probleem omsluiten en ons met het probleem transmuteren tot een veranderde entiteit. Die nieuwe entiteit gaat dan het oude probleem oplossen. Het zal moeilijk blijven om een onderscheid te maken welke zaken binnen en buiten onze verantwoordelijkheid vallen. Dit kan in vele gevallen discutabel zijn of een meer filosofisch karakter hebben.

De snelheid waarmee de wereld veranderd, die exponentiële versnelling dwingt ons om sneller oplossingen te bieden aan problemen welke er nog niet daadwerkelijk zijn , doch dreigen te komen als we onze levensstijl niet aanpassen. Ook nu moeten we ons verantwoordelijk voelen voor die toekomstige zaken en niet onze volgende generatie met de problemen opzadelen. Ik leef, ik ben bewust en ik wil mij verbinden met het draadloze collectief wat de mensheid heet.
Ik ben jij,jij bent mij en wij zijn zij met ons erbij.

J.J.v.Verre.

.

Liefde.

-Liefde is een eeuwig bloeiende bloesem die je ziet met je hart en voelt in het hart van de ander.
-Liefde is de kracht die ons verbindt met de extradimensionale bron van kosmisch bewustzijn.
-Liefde is de kracht om je los te maken van het streven naar macht en te zoeken naar eendracht in verbondenheid.
-De vierde definitie van liefde heb ik overgenomen van de Amerikaanse psychiater M. Scott Peck: Liefde is de wil om je eigen zelf te ontplooien zodat het kan bijdragen aan de spirituele groei van zowel jezelf als van je medemensen. Deze zin staat enigszins in contrast met de gangbare opvattingen die we over liefde hebben. Maar volgens deze opvatting is de liefde voor de ander ook direct gerelateerd aan de liefde voor onszelf.

Liefde, verliefdheid en seks zijn drie items welke ik in onderling verband wil bespreken. De verliefdheid is een hartstocht gericht op een mogelijk bezit van een ander, vermengt met seksuele begeerte. Seks is een vervulling van een diep gewortelde drift, welke tot ontlading moet komen. Seks kan uit liefde voortkomen, met liefde gepaard gaan en kan liefde versterken. Seks kan een gevoel van liefde naar eenwording leiden. Natuurlijk kan een mens een vorm van seks bedrijven waarbij geen duidelijke vorm van liefde in het spel is en zelfs kunnen vormen van seks meer met liefdeloosheid worden geassocieerd.

Aimer, c’est mourir un peu, hierbij wordt er een relatie gelegd tussen de liefde en het sterven. De liefde doet de persoon niet sterven, maar de liefde versterkt het diepere zelf en verzwakt het ego. Het ik sterft in de liefdeskracht, verdrinkt in de bron van kosmisch bewustzijn.
Verliefdheid is een gevoel dat wordt veroorzaakt door de release van hormonen en neurotransmitters in de hersenen, deze stoffen werken verslavend, zodat de verliefde persoon in kwestie alles zal doen om het verliefde gevoel in stand te houden. Verliefdsels zijn deze gevoelens die scheikundig worden bepaald en sterk met liefde zijn verwant. Verliefdheid is een gevoel wat ons overkomt en is geen bewuste keuze en kan ons verbinden met een partner die wij helemaal niet aardig vinden en misschien wel in het geheel niet bij ons past. Verliefdheid is de vergankelijke vorm van liefhebben. Als de verliefdheid ophoudt kunnen we kiezen om de relatie te verbreken of met heel ons hart te werken aan een liefdesrelatie met degene op wie we tevoren verliefd waren. Verliefdheid is dus geen echte liefde en kan de drijfveer zijn voor seksuele intimiteit, de basis voor ons instinctieve paringsgedrag, de instandhouding van de menselijke soort.

Seks is een ruim begrip dat nauw verwant is met liefde, maar zich heeft ontwikkelt als een evoluerend fenomeen dat relaties onderhoudt met lust, liefhebben, drift tot voortplanting, kunst en creativiteit. Het heeft een goddelijke associatie in de expressie van bewustzijn door de eenwording via samensmelting. Deze eenwording kan op een hoog energetisch niveau worden beleefd, maar wordt te vaak gedomineerd door de lustgevoelens van het orgasme alleen. Seks is de meest indringende vorm van een spirituele belevenis die de meerderheid van de mensen regelmatig meemaken. De drang naar vereniging van de mens met zijn schepper, maar misschien tegelijkertijd de valkuil die de schepper heeft gegraven om de cyclus van geboorte en sterven te continueren. Seks kan de spirituele vorm van liefde verdiepen en de liefde kan seks meer laten zijn dan klaarkomen alleen. Als we seks zien als een intermenselijke interactie die streeft naar een inter-persoonlijke eenheid in zijn liefdesbron, dan beschrijven we een toestand van extatische versmelting waarbij het eigen ik kortdurend niet meer bestaat. We worden dan even gesublimeerd in het kosmische veld van energetische verbondenheid. We resoneren dan alleen maar mee met een zekere frequentie in dit trillingsveld. We zijn dan niet meer dan een vibratie. Hetgeen we altijd zijn geweest en altijd zullen blijven, ook als de dood bezit heeft genomen van ons lichaam.

Liefde kan de wil stimuleren om te luisteren met ons hart en te zoeken naar de ander in onszelf. Liefde is de drang om te leven in verbondenheid.
Ik ben jij, jij bent mij en wij zijn zij met ons erbij.

J.J.v.Verre.

Literatuur:

-De andere weg. De psychologie van liefde,discipline en spirituele groei. M. Scott Peck. Uitgeverij Maarten Muntinga,Amsterdam.
-Liefde nader bekeken,padwerk en relaties. Eva Pierrakos. Nederlands Paperback,Ankh-Hermes b.v. okt.1993.
-De weg van de liefde. Over spiritualiteit en relaties. Anselm Grün. Forte Uitgevers B.V. 29-9-10.

Intuïtie.

---------------------Intuition a picture of our subconciousness.

De definitie van intuïtie kan ingewikkeld worden geformuleerd of sober. Ik kies voor het laatste. Binnen deze filosofische beschouwing wordt onder intuïtie verstaan: het weten zonder denken. Het luisteren naar een stem vanuit jezelf die de dictatuur van het ego heeft ontvlucht en het denken heeft weten te omzeilen. De stem van je diepere wezen, de stem van liefde, van ongekende creativiteit, van pure lichtheid, van non-dualisme. Een stem die je beluistert met je hart, begrijpt zonder zinnen en weet dat iets zinvols wordt gemeld daar diep van binnen. Deze informatie is het meerdimensionale antwoord op een vraag welke we ons nog niet hadden gesteld, omdat ons denken deze nog niet had kunnen formuleren. Intuïtie is de stem van onze werkelijkheid, verbonden in een netwerk van informatie. Deze werkelijkheid is grenzeloos, onuitputbaar en energetisch zelf opwekbaar in het licht van nog ongekende mogelijkheden.

Carl Jung onderscheidt in zijn persoonlijkheidstheorie (1917), vier psychische functies waarmee de mens informatie ervaart. De perceptie, het denken, het voelen en de intuïtie. Het eerste informeert ons omtrent het verwerven, selecteren en interpreteren van zintuiglijke informatie . Het tweede is een innerlijk of mentaal proces waarbij een beeld of voorstelling van iets of een idee wordt gevormd. Het derde geeft bewustwording aan of energieën al dan niet aangenaam zijn. Het vierde zegt iets over het direct weten, zonder dat we er over nagedacht hebben. Elke functie is een pool van een cirkel, die het zelf symboliseert. Als een van deze polen overheerst wordt, leidt dit tot een bepaald type persoonlijkheid. Een bijkomende, belangrijke factor is of de psychische factor naar binnen(introvert) of naar buiten(extrovert) is gekeerd. Al deze vier functies zijn van wezenlijk belang, maar hoe beter geïntegreerd, hoe beter het uiteindelijke, evenwichtige en meer uitgebalanceerde rendement, een meer harmonieuze persoonlijkheidsstructuur zal opleveren.

Socrates zag de intuïtie als een hemelse influistering. Einstein noemde de intuïtieve geest een godsgeschenk en het rationele verstand een dienaar. Wij hebben een maatschappij geschapen die de dienaar vereert en het geschenk is vergeten. Intuïtie wordt ook omschreven als een andere vorm van denken en handelen, waarbij het gevoel een cruciale factor vormt en medebepalend is voor het verloop. Met name bij het nemen van moeilijke beslissingen kan het gevoel en signalen van ons lichaam die door dit gevoel worden opgeroepen, helpen om een definitieve keuze te maken. Zijn intuïties nou beter dan rationele beslissingen? Intuïtieve ingevingen leiden zeker niet altijd tot betere beslissingen. Alleen de vraag die kan worden gesteld: wat is een goede en wat een verkeerde beslissing? Als we een verkeerde beslissing afrekenen op een kort termijn denken, kan een goede beslissing verkeerd uitpakken binnen een langere termijn visie. Een intuïtief gevoel wat tot impulsief gedrag leidt kan regelmatig leiden tot een verkeerde keuze, omdat niet alle consequenties kunnen worden overzien.

Intuïtie bekleedt een veel belangrijker plaats in ons leven dan we denken. We zijn ons daar niet van bewust. Het bewandelt kronkelige en soms onbegaanbare wegen in een gebied van onbewuste, innerlijke kennis en geeft ons signalen die we kunnen mislopen of soms ontgaan als het denkende ik ze overruled. Als zo’n signaal wordt opgevangen denkt het ik dat hij dit zelf heeft bedacht. Misschien dat alle ideeën zo worden geboren, buiten het denkende ik om.

Intuïtie kan je bevrijden van het blijven rond denken in een cirkel die geen ontsnapping biedt door baanbrekende keuzes. Het maakt het mogelijk om rationele stappen over te slaan en onze logica in te halen. Het is dan de kunst om te vertrouwen op die ingeving die ons leidt naar vooruitgang. Het leven is een weg van afleidingen en omleidingen en wij moeten ons laten leiden via wijsheid, harmonie en liefde naar het doel waar de intuïtie ons verwacht.Een stem die spreekt vanuit het veld der verbondenheid, het kosmische netwerk, waarmee elke entiteit energetisch is verbonden en elk onderdeel de informatie van het geheel in zich draagt.
Ik ben jij,jij bent mij en wij zijn zij met ons erbij.

J.J.v.Verre.

Literatuur:
-Psychologische Typen, Carl Gustav Jung, Servire, Den Haag, 1958.
-Intuïtie als kanaal van innerlijke leiding vanuit het bewustzijn. Hans Feddema, 21-11-2009.
www.hansfeddema.wordpress.com
-Intuïtie (psychologie), Wikipedia.
-Intuïtie, Malcolm Gladwell, Uitgeverij Contact, sept. 2005.

Mededogen.

Ieder facet van het menselijk denken en doen wordt bepaald door een energetische verbondenheid die het individu aanstuurt als onderdeel van en in samenhang met het geheel als de som van alle individuen. In de Boeddhistische wijsheidsfilosofie is het “zijn” van de dingen elementair als uitgangspunt voor het bestaan en hebben alle andere zaken met het “niet-zijn” te maken. Het “zijn” is de eenheid in verbondenheid, de wezenlijke kern van waaruit alles bestaat en voortkomt. Het zijn of niet zijn daar draait het om in het leven. Het zijn is het non duale karakter van het niet-zijn, dat niet is. Het niet-zijn is het duale karakter van het zijn dat is. Binnen de zijnstoestand van het menselijk wezen is het mededogen een belangrijk begrip om te begrijpen wat onderlinge verbondenheid betekent. Mededogen is een innerlijk gevoel van saamhorigheid met alle entiteiten die lijden. Dit lijden komt voort uit de pijn die het vergankelijke aspect van het leven voortbrengt, ondanks de uiterste pogingen die we ondernemen om hieraan te ontsnappen. Het lijden wordt versterkt door honger, angst, strijd en pijn en is oneerlijk verdeeld tussen en binnen verschillende bevolkingsgroepen. Het gevoel van mededogen kunnen we ons herinneren als we proberen te voelen wat het lijden voor de ander betekent.

Niemand wil lijden, een ieder wil gezond en gelukkig zijn. Ieder mens heeft in feite recht op dat geluk. Als we ons proberen te verplaatsen in de persoon die lijdt, die pijn heeft of zich in een troosteloze situatie bevindt. Dan gaan we ons richten op dat lijden en plaatsen we onszelf in die erbarmelijke situatie. We proberen dan dat zware kleed van pijn en leed op ons te voelen in de hopeloze omgeving waarin die persoon zich bevindt. Nadat we het lijden met onszelf hebben verbonden, zijn wij de ander in zijn lijden geworden. De ander die net zo graag als wij zonder pijn, gelukkig en gezond wil zijn en het lijden wil verbannen naar de verste uithoeken van de wereld. Ervaar het gevoel hoe heerlijk het zou zijn als die ander van de pijn bevrijdt zou zijn.

Dit is het gevoel van mededogen ten aanzien van die persoon. Geen medelijden, maar mede-lijden. Medelijden is een gevoel wat bij ons wordt opgewekt door het lijden van anderen, mededogen is een morele factor die door transformatie in onze geest wordt geschapen.Je richten op de verbondenheid met een medemens en je geest in een mededogend en liefde voelende toestand brengen. Mededogen is solidair zijn met hen die lijden. Hoe rijk we ons misschien zullen voelen, we blijven in geestelijke armoede zolang we geen mededogen kennen. Iemand die het mededogen ontbeert kan geen menselijk wezen genoemd worden, maar is slechts een entiteit in menselijke gedaante.

We zouden ons hart moeten laten overlopen van liefde als we de armen en vertrapten aanschouwen en weten dat velen verstoken blijven van de primaire levensbehoeften en de meest noodzakelijke medische zorg ontberen.
Mededogen is de wereld anders bekijken en de plaats van het ik inruilen voor de plaats van al het zijn.Ik ben jij, jij bent mij en wij zijn zij met ons erbij.

J.J.v.Verre.


Literatuur: De kunst van het geluk, over de zin van het leven. De Dalai Lama en Howard Cutler. Uitgeverij Maarten Muntinga, sept.2010.

Het parelnet van Indra.

“Indien de vensters van onze waarneming werden schoongemaakt, dan zou ieder ding voor de mensen verschijnen zoals het werkelijk is: oneindig”.
William Blake,Engels dichter(1757-1827).

Indra’s net of Indra’s juwelen of parelnet genoemd is een metafoor gebruikt om het concept van leegte te beschrijven, dat van afhankelijkheid en vervlechting in de boeddhistische filosofie. De metafoor van Indra’s net werd ontwikkeld door de Mahayana Boeddhistische school gedestilleerd uit de Avatamsaka Sutra geschriften uit de 3e eeuw en later uitgewerkt tussen de 6e en 8e eeuw door de Chinese Huayan school.
Heel ver weg,doch dichtbij in onze fantasie, in de hemelse dimensie, bevindt zich de verblijfplaats van de Vedische god Indra. Hij woonde in een paleis boven op de berg Meru, de axis mundi van de Vedische kosmologie en mythologie.
Volgens de vertellingen uit oude boeddhistische geschriften, de Hua-yen sutra, bevond zich daar een prachtig net. Opgehangen en gemaakt door een goddelijke kunstenaar. Het net strekte zich eindeloos in alle richtingen uit. Aan ieder knooppunt van de ragfijne draden was een spiegelende parel geregen. Omdat het net de oneindige dimensie overspande, bevonden zich ook oneindig veel parels in de kaderloze ruimte. In het spiegelende oppervlak van elke parel, worden alle andere parels weerspiegeld. Alan W.Watts, Engels filosoof en schrijver vergeleek het parelnet met een multidimensionaal spinnenweb, zoals je dat in de vroege ochtend kan zien, bedekt met dauwdruppeltjes die het aspect van kleine pareltjes vertonen. In elke dauwdruppel is de reflectie van de andere druppels zichtbaar. Dit is de boeddhistische opvatting van het universum. De idee van de onderlinge verbondenheid, de interactie tussen de deeltjes, de complexiteit van gekoppelde computer netwerken, de relatie tussen de ideeën van menselijke breinen en meer sociale netwerken. Een veelheid van energetische intelligentie. Elk subatomair deeltje resoneert met zichzelf en met zijn omgevende deeltjes anders zou de wereld van de atomen en de materie niet kunnen bestaan. Door de resonantie in Indra’s grote net ontstaat de communicatie tussen mensen, leefgemeenschappen,landen en werelddelen. Het initieert congressen , conferenties en maakt uitwisseling van ideeën mogelijk.
Als deel van het parelnet hebben wij de aardse taak om de rol van afzonderlijke , universele parel zo bewust mogelijk te vervullen. We zijn samen in dit netwerk verbonden en elke verandering in de individuele parel geeft verandering in de reflectie naar de andere parels toe, die deze verandering weer verder reflecteren. Elke verandering, c.q. ontwikkeling begint bij het individuele en spiegelt de naasten. We mogen onszelf mooi maken, maar moeten voorkomen dat we de andere parels willen opwrijven. We kunnen onze eigen plek in het verwarrende patroon van de werkelijkheid alleen vinden als we de illusie van de materiële wereld doorzien en onszelf vinden. Ik, jij, de parel die bestaat uit de goddelijke energie en deze energie weer uitstraalt naar de naburige parels. Elke individuele entiteit is een onmisbare schakel in het geheel en vormt het centrale deel van het netwerk van de werkelijkheid.
In het boek: ”De eenheid van mens en wereld”, wordt de holografie vergeleken met Indra’s net. Het beeld dat bij holografie wordt gevormd lijkt niet alleen driedimensionaal, maar is ontstaan uit opeenvolgende lagen van lichtgolven, waarbij elk gedeelte ervan, golven van het gehele object ontvangt. Op die wijze is het weer mogelijk om uit een klein deel, het gehele beeld opnieuw te reconstrueren. Het geheel dat in elk van zijn delen besloten ligt. Ik wil ook besluiten met de woorden van William Blake :
De aarde schuilt in een korrel zand.
Het heelal in een bloemblad puur
de oneindigheid in de palm van uw hand
en de eeuwigheid in een uur

De werkelijkheid zoals we die in het leven moeten beleven ligt niet vast, maar bestaat uit mogelijkheden. Die mogelijkheden kunnen we als parel scheppen en door reflectie transcenderen tot een nieuwe werkelijkheid. Alle nieuwe werkelijkheden liggen vast in de bron van het leven, in de schelp waar de parel kan groeien uit een korrel zand. Helaas heeft wetenschappelijk onderzoek aangetoond dat niet een zandkorrel de bron is voor parelvorming maar een indringer, zoals een parasiet. Een organisme wat van buiten de schelp binnendringt zet de mantel aan tot parelmoer vorming. Misschien dat ook hier de werkelijkheid zal veranderen en het wezen van de parel zal schitteren in nieuwe denkbeelden.

Indra’s net symboliseert een kosmos waarin sprake is van oneindig herhaalde interacties of interrelaties tussen alle onderdelen van die kosmos. De bron is tegelijk dat onderdeel, die parel die met de andere in resonantie verkeert. Het geheel is een functie van het enkelvoudige. Ik ben jij, jij bent mij en wij zijn zij met ons erbij.

J.J.v.Verre.

Literatuur:

- De eenheid van mens en wereld, Rüdiger Dahlke, Uitgeverij Ankh-Hermes bv, Deventer.
- William Blake: the Seer and His Vision, Milton Klonsky: New York, Harmony Books, 1977.
- Oosters en westers denken: de betekenis van de oosterse filosofie voor het westen, Alan W.Watts,Den Haag,2000(Synthese).
- Hua-yen Buddhism: The Jewel Net of Indra, Francis H.Cook. The Pennsylvania State Press,1977.
- The Enlightened Mind, Stephen Mitchell, HarperCollins, 1991.
- De Leegte, beschouwing Spirituele Filosofie, dec.2007,J.J.v.Verre.

Levenskunst.

------------------"Albast"-- Albast op hardstenen voet (20x15x30cm.) Levenskunst is het werk van George Kabel,beeldend kunstenaar en docent filosofie.

Hoe moeten we leven tussen geboren en sterven? Hoe moeten we het leven beleven in al zijn grillige vormen? Het belangrijkste aspect van het beleven van het leven is bewustzijn. We kunnen het aardse leven pas echt beleven als we voor honderd procent bewust aanwezig zijn bij alles wat we meemaken. De kunst van het leven is aanwezig zijn op elk moment en het streven om de beste versie van jezelf te profileren. De rol in de tijdspanne tussen bewust in het leven staan en sterven is een hoofdrol en geen bijrol of een ondergeschikte figurantenrol . Deze rol in het theater van het leven schept creativiteit en geeft voldoening en wacht op applaus. De kunst van het leven is meer dan te wandelen tussen plichten en rechten, tussen vrije tijd en werken of tussen liefde en eenzaamheid. De levenskunst is het veranderen, het accepteren en het weten dat al het levende is verbonden. Verbonden met elkaar en verbonden met het veld van verbindende energie. Levenskunst is geen conformeren aan waarden en normen, maar het inpassen van waarden die we waarderen en normen welke we gepast vinden. Levenskunst is je zo sterk maken dat je tegenslagen kan verwerken en kan inzien dat de levensweg hindernissen herbergt welke je kracht mogen uitdagen. Levenskracht is geen slaaf worden van de mediadruk, je niet laten leiden door de mening van anderen en zeker niet het idee koesteren dat meer materiële zaken je levensgeluk zullen vergroten. We kunnen de werkelijkheid beschouwen als een eendimensionale keuze in het meerdimensionale denken. Het is aan de mens zelf gegeven of hij of zij zijn leven zin wil geven. Zin voor zichzelf of voor de ander. Ook moet de mogelijkheid open worden gelaten dat het leven vrij van zin is, maar niet zinloos. Zinloosheid is de idee uit een geprojecteerde werkelijkheid die de ogen sluit voor het meerdimensionale en twijfelt omtrent de zin van het onvermijdbare, welke als zinloos wordt geïnterpreteerd. Binnen de spirituele filosofie is alleen de zin met het leven verbonden, omdat de onzin en de zinloosheid duale denkbeelden zijn die voortkomen uit onbegrip en geen zelfstandige werkelijkheid vertegenwoordigen. Levenskunst is je kunnen verplaatsen in de ander en jezelf aanschouwen door andere ogen. Weten dat het aardse leven kort duurt in verhouding tot de kosmische bewegingen in ons universum.

De levenskunst belijden zou kunnen betekenen dat wij levenskunstjes moeten aanleren. Een van die kunstjes zou kunnen zijn: het opreis gaan naar jezelf, de introspectie; het houden van jezelf en accepteren wie je bent;het denken over anderen op een positieve wijze; het bewust zijn van de verbondenheid met al het levende en het los laten van de dingen welke je niet echt hoeft te dragen. Levenskunst is het verwerkelijken van dromen en voldoende tijd vrij maken voor de mooie en plezierige zaken van het leven. Het uitbundig kunnen lachen, maar ook toegeven aan de emotie van het huilen. Alle evenementen bewust beleven welke het leven ons wil geven.
We zijn allen een stukje van een gelokaliseerde werkelijkheid en danken ons bestaan door te zijn verbonden met het veld van levensenergie.
Ik ben jij, jij bent mij en wij zijn zij met ons erbij.

J.J.v.Verre.

levenskunstsites:

- www.academievoorlevenskunst.nl
- www.humanistischverbond.nl
- www.levenskunst.org
- www.levenskunst.net

Wie denkt die je bent.

De grootste fout die wij als mensen kunnen maken is te denken, dat wij degenen zijn die denken. We zijn geen verzameling gedachten, we zijn iemand anders. Iemand die zeker niet dezelfde is als de denker of de doener. We zijn in wezen het fundamentele die de denker of doener ontmoet in zijn geest. Het zijn is de ongemanifesteerde vorm van energie welke een interactie aangaat met een lichaam en zo het bewustzijn genereert. Het lichaam wordt geanimeerd door het zijn, maar wordt door de geest in de war gebracht, die het denken als iets van zichzelf beschouwt. Als wij de denkers noch de doeners zijn, wie is er dan verantwoordelijk voor onze daden? De wet van oorzaak en gevolg of worden wij geprogrammeerd door een mega bewustzijn dat alle ontvangers in zijn web energetisch onder controle heeft? Nee, wij blijven als mensen in deze aardse beleving zelf verantwoordelijk voor alles wat wij doen en ook denken. Misschien is in een ruimer kader gezien een mens zelf wel verantwoording verschuldigd voor alles wat hem of haar overkomt, ook al bestaat er in eerste instantie geen directe relatie tussen het gevolg en een eventuele oorzaak. De illusie dat wij zelf de denker zijn wordt gevoed door het feit dat wij met bepaalde gedachtes aan de slag gaan en daar een creatie van maken. Die creatie geeft ons het gevoel dat wij zelf de schepper zijn, maar we zijn slechts de uitvoerder van aangedragen ideeën. Het lijkt alsof wij zelf die ideeën verwerken en omzetten in een bewuste handeling, maar ons zelf kan alleen handelingen of daden tegenhouden en soms initiëren, maar heeft slechts een bescheiden rol in de regie. De rol van lokale regisseur is voornamelijk weggelegd voor het ego. Onze mogelijkheden om ons lichaam te leiden, te besturen is eigenlijk maar heel beperkt, maar toch wordt steeds de suggestie gewekt dat wij dat zelf in de hand zouden hebben. Misschien berust een vrije wil alleen op een soort van veto dat het zijn kan uitspreken. Misschien is het ego wel een zelf denkend systeem van aaneengeschakelde hersencellen, die gedachtes opvangt en het denken richt op die zaken die het voortbestaan van het ego vergemakkelijken. Het ego gericht op het overleven en voortplanten van de soort en het onthouden van handigheidjes die het leven op aarde plezieriger en lichter en leefbaarder maken.

Misschien zitten er in gevangenissen alleen maar onschuldige zielen van wie het veto van het zijn niet werd gehoord.Onschuldig niet, want een ieder blijft zelf de verantwoording dragen voor zijn daden. Omtrent het straffen lopen we in een nieuwe valkuil en wijken de verschillende opvattingen nogal uiteen, waarschijnlijk is het doeltreffender om de toegankelijkheid van het zijn en het gevoel van liefde te versterken en daarmee de gewetensfunctie te verbeteren. Ook bestaan er verschillende ziekteprocessen waarbij de relatie met het zijn is verstoord en ook hierbij is een goede diagnostiek van belang om een aangepaste behandeling in te zetten. Zodoende kan het wezen, het zijn, een voldoende krachtige stem laten horen, om de loop der gebeurtenissen te kunnen beïnvloeden.

Misschien is deze beschouwing alleen maar onzin, maar misschien ook niet. De waarheid omtrent deze opvatting ligt niet binnen ons dualistische denken, maar kan alleen worden bewaard als meerdere mensen zo gaan denken. Binnen de spirituele filosofie zijn meerdere waarheden omtrent deze beschouwing mogelijk. Nieuwe opvattingen over het meer dimensionale karakter van de werkelijkheid kan ons leren een waarheid in een ander perspectief te zien. Het zijn, ons wezen, berust op goddelijke liefde en de mens zal moeten leren deze kracht te gebruiken om de kwaliteit van al het leven op aarde te verbeteren.
Ik ben jij, jij bent mij en wij zijn zij met ons erbij.

J.J.v.Verre.